Η "Εργατική Αριστερά" Που Κυκλοφορεί (φύλλο Νο 530)

                                                    

Το Εditorial Της Εργατικής Αριστεράς Που Κυκλοφορεί (φύλλο Νο 529)

                                       

Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ Που Κυκλοφορεί (φύλλο Νο 524)

                                                    

Το Εditorial Της Εργατικής Αριστεράς Που Κυκλοφορεί (φύλλο Νο 519)

                                          

 

Το Εditorial Της "Εργατικής Αριστεράς" Που Κυκλοφορεί (φύλλο Νο 517)

 

Πε­ρί­που 100 «σε­βα­στές» διε­θνείς ορ­γα­νώ­σεις (πχ Για­τροί Χωρίς Σύ­νο­ρα, Oxfam) κα­ταγ­γέ­λουν ότι ο Ισ­ραη­λι­νός Στρα­τός τις εμπο­δί­ζει συ­στη­μα­τι­κά να πα­ρέμ­βουν. Αυτά κα­ταγ­γέ­λο­νται ως «προ­πα­γάν­δα της Χαμάς» από τα σιω­νι­στι­κά κρα­τι­κά στε­λέ­χη, την ώρα που η κυ­βέρ­νη­σή τους αρ­νεί­ται (επί 2 χρό­νια!) το αί­τη­μα εκα­το­ντά­δων διε­θνών δη­μο­σιο­γρά­φων να τους επι­τρα­πεί να μπουν στη Λω­ρί­δα της Γάζας.

Το Κρά­τος του Ισ­ρα­ήλ προ­χω­ρά σε μια νέα στρα­τιω­τι­κή κλι­μά­κω­ση, καθώς υπο­βά­λει σε πο­λιορ­κία την Πόλη της Γάζας, με στόχο την κα­τα­στρο­φή των τε­λευ­ταί­ων της υπο­δο­μών και την κα­τά­λη­ψή της από τον σιω­νι­στι­κό στρα­τό. Μαζί με τη λι­μο­κτο­νία, είναι μια ακόμα από­πει­ρα του Ισ­ρα­ήλ να εκ­κε­νώ­σει το βό­ρειο τμήμα της Λω­ρί­δας της Γάζας από τον πλη­θυ­σμό της, εκτο­πί­ζο­ντάς τον στα νότια, για να στοι­βα­χτεί σε «ζώνες συ­γκέ­ντρω­σης πλη­θυ­σμού», δη­λα­δή σε στρα­τό­πε­δα συ­γκέ­ντρω­σης, είτε μό­νι­μα είτε ως πρε­λού­διο του εκτο­πι­σμού του από τη Γάζα. 

Το Εditorial Της Εργατικής Αριστεράς Που Κυκλοφορεί (φύλλο Νο 516)

 

Ένα µήνα µετά την κατάπαυση του πυρός στην Ινδική Χερσόνησο, που έβαλε τέλος στην σύρραξη Ινδίας-Πακιστάν, το Κράτος του Ισραήλ εξαπέλυσε βοµβαρδισµούς κατά του Ιράν, προκαλώντας τα ιρανικά αντίποινα και τον «πόλεµο των 12 ηµερών», που ολοκληρώθηκε (προσωρινά;) µε τον αµερικανικό βοµβαρδισµό του Ιράν.

Ο πό­λε­µος αυτός ήταν του Νε­τα­νιά­χου και υπεν­θυ­µί­ζει τους κιν­δύ­νους που φέρ­νει στους λαούς της πε­ριο­χής του δόγµα του «διαρ­κούς πο­λέ­µου» που έχει κυ­ριαρ­χή­σει στο σιω­νι­στι­κό κρά­τος. Στην καρ­διά αυτού του δό­γµα­τος βρί­σκε­ται ασφα­λώς η γε­νο­κτο­νία στη Γάζα που φτά­νει σε νέα ύψη απαν­θρω­πιάς και η κα­τα­στρο­φή της Δυ­τι­κής Όχθης που συ­νε­χί­ζε­ται «σιω­πη­λά» αλλά συ­στη­µα­τι­κά.

Η τε­λευ­ταία πράξη αυτού του πο­λέ­µου είχε την υπο­γρα­φή του Ντό­ναλντ Τραµπ, που έκανε επί­δει­ξη (και δο­κι­µή…) της αµε­ρι­κα­νι­κής πο­λε­µι­κής τε­χνο­λο­γί­ας, για να πεί­σει ότι οι απει­λές του δεν είναι µπλό­φα, ενώ τρα­βού­σε το «χει­ρό­φρε­νο» µπρο­στά σε µια κλι­µά­κω­ση που θα είχε αβέ­βαιη έκ­βα­ση.

Ετήσια Γιορτή Ενίσχυσης Της Εφημερίδας «Εργατική Αριστερά»

                                            

Το Εditorial Της "Εργατικής Αριστεράς" Που Κυκλοφορεί (φύλλο Νο 511)

 

                                          

 

Τα συλλαλητήρια της 26ης Γενάρη αποτέλεσαν το μεγαλύτερο κινηματικό γεγονός της τελευταίας δεκαετίας.

ΔΕΑ Η Αντίσταση Στάθηκε Όρθια, Η Γάζα Άντεξε, Ο Αγώνας Για Δικαιοσύνη Συνεχίζεται

                                                         

 

Κα­τά­παυ­ση του πυρός! Οι αρ­χι­κές «σκιές» που έριξε ξαφ­νι­κά ο Νε­τα­νιά­χου πάνω από τη συμ­φω­νία έφε­ραν στη μνήμη προη­γού­με­νους γύ­ρους συ­νο­μι­λιών που τι­νάσ­σο­νταν στον αέρα την τε­λευ­ταία στιγ­μή από την ισ­ραη­λι­νή κυ­βέρ­νη­ση. Πλέον όλα δεί­χνουν ότι η συμ­φω­νία ορι­στι­κο­ποι­ή­θη­κε και η κα­τά­παυ­ση του πυρός θα αρ­χί­σει να ισχύ­ει από την Κυ­ρια­κή 19 Γε­νά­ρη. 

Το Εditorial Της Εργατικής Αριστεράς Που Κυκλοφορεί (φύλλο Νο 510)

 

Tο ιδεολογικό-συναισθηµατικό φορτίο µε το οποίο έχουν επενδυθεί τα Χριστούγεννα («και επί γης ειρήνη…») και η Πρωτοχρονιά (µε την «αλλαγή» του χρόνου να συνδέεται µε την ευχή-προσδοκία και αλλαγών προς το καλύτερο…) ήρθε φέτος σε κατάφωρη αντίθεση µε την πραγµατικότητα που έχει διαµορφώσει ο σύγχρονος καπιταλισµός.

Πρώτα και πάνω απ’ όλα στη Γάζα, όπου µια γε­νο­κτο­νία συ­νε­χί­ζε­ται αστα­µά­τη­τη για 16ο µήνα. Αλλά και στην ευ­ρύ­τε­ρη Μέση Ανα­το­λή (Δυ­τι­κή Όχθη, Συρία, Λί­βα­νος), και στα πεδία των µαχών στην Ου­κρα­νία, και στις ενερ­γές συρ­ρά­ξεις στην Αφρι­κή (µε πιο απο­τρό­παιο τον εµφύ­λιο στο Σου­δάν). Σε αυτές τις γω­νιές του πλα­νή­τη, οι ιµπε­ρια­λι­στι­κοί πό­λε­µοι δεν στα­µά­τη­σαν ποτέ, και σή­µε­ρα πα­ρο­ξύ­νο­νται από την κο­ρύ­φω­ση των ιµπε­ρια­λι­στι­κών αντα­γω­νι­σµών.

Αυτοί οι αντα­γω­νι­σµοί, στο φόντο της οι­κο­νο­µι­κής κρί­σης/στα­σι­µό­τη­τας και της ανά­δυ­σης του πο­λύ-πο­λι­κού κό­σµου µε τις τά­σεις κα­τα­κε­ρµα­τι­σµού της πα­γκο­σµιο­ποι­η­µέ­νης οι­κο­νο­µί­ας σε πε­ρι­φρου­ρη­µέ­νες «ζώνες», δια­πλέ­κο­νται όλο και πιο στενά µε την εξο­ρυ­κτι­κή στρα­τη­γι­κή. Σε πεί­σµα της κλι­µα­τι­κής κα­τάρ­ρευ­σης, τα ορυ­κτά καύ­σι­µα συ­νε­χί­ζουν να κυ­ριαρ­χούν ως τα πιο κερ­δο­φό­ρα (και δε­µέ­να µε «χίλια νή­µα­τα» µε την ίδια την λει­τουρ­γία της κα­πι­τα­λι­στι­κής οι­κο­νο­µί­ας). Η επα­να­φο­ρά της πυ­ρη­νι­κής ενέρ­γειας στο τρα­πέ­ζι των επι­λο­γών ανα­βα­θµί­ζει τη ση­µα­σία της πρό­σβα­σης σε ου­ρά­νιο. Η στα­δια­κή µε­γέ­θυν­ση της ηλε­κτρι­κής οι­κο­νο­µί­ας, αλλά και ευ­ρύ­τε­ρων τε­χνο­λο­γι­κών και­νο­το­µιών συν­δυά­ζε­ται µε την κούρ­σα για πο­λύ­τι­µα ορυ­κτά (κο­βάλ­τιο, νι­κέ­λιο, λίθιο, υπο­προ­ϊ­ό­ντα βω­ξί­τη/αλου­µί­νας και ψευ­δαρ­γύ­ρου).

Ριζοσπαστική, Αντικαπιταλιστική Αριστερά : Αναγκαίος Ο Συντονισμός Και Η Ενότητα Δράσης

 Αντώνης Νταβανέλος

*Ανα­δη­μο­σί­ευ­ση από την Ερ­γα­τι­κή Αρι­στε­ρά

Ζούμε σε μια εποχή μεταβατική προς ένα καινούργιο, αδιευκρίνιστο για την ώρα πολιτικό τοπίο.

Οι δυ­νά­μεις που φι­λο­δο­ξούν να συ­γκρο­τούν κυ­βερ­νη­τι­κό «κορμό», αλλά και εκεί­νες που προ­ο­ρί­ζο­νται για «με­γά­λους» αντι­πο­λι­τευ­τι­κούς ρό­λους, βρί­σκο­νται κάτω από ισχυ­ρές πιέ­σεις με­τάλ­λα­ξης. Η έρ­που­σα κρίση ηγε­σί­ας στη ΝΔ, η στα­σι­μό­τη­τα στο ΠΑΣΟΚ και η δια­λυ­τι­κή φαρ­σο­κω­μω­δία στον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, είναι χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά πα­ρα­δείγ­μα­τα. 

Το Editorial Tης Εργατικής Αριστεράς Που Κυκλοφορεί (φύλλο Νο 509)

 

Όλες οι ευρωπαϊκές έρευνες που αφορούν τη δυνατότητα των ανθρώπων να βγάλουν το μήνα με το εισόδημά τους, τη στεγαστική κρίση, την ενεργειακή φτώχεια, αποτυπώνουν ότι οι συνθήκες διαβίωσης των εργαζομένων στην Ελλάδα βρίσκονται στον πάτο της κατάταξης.

Η ερ­μη­νεία είναι απλή. Η εποχή των μνη­μο­νί­ων προ­κά­λε­σε μια θη­ριώ­δη κοι­νω­νι­κή οπι­σθο­δρό­μη­ση –στα ει­σο­δή­μα­τα, στα δι­καιώ­μα­τα, στο κοι­νω­νι­κό κρά­τος. Η «έξο­δος από τα μνη­μό­νια» σή­μαι­νε τη δια­τή­ρη­ση όλων των –τάχα– «έκτα­κτων» μέ­τρων της μνη­μο­νια­κής επο­χής και τη δέ­σμευ­ση του ελ­λη­νι­κού κρά­τους στην σκλη­ρή πο­λι­τι­κή των «πλε­ο­να­σμά­των». Ξε­κι­νώ­ντας από αυτό το χα­μη­λό επί­πε­δο, μετά από χρό­νια σκλη­ρής λι­τό­τη­τας κι επι­θέ­σε­ων, οι άν­θρω­ποι που ζουν από τη δου­λειά τους αντι­με­τω­πί­ζουν τα τε­λευ­ταία χρό­νια την διαρ­κή πίεση του πλη­θω­ρι­σμού και της ακρί­βειας. Αντι­με­τω­πί­ζουν τις συ­νέ­πειες της πο­λι­τι­κής μιας κυ­βέρ­νη­σης που όχι μόνο δεν εν­δια­φέ­ρε­ται να πάρει μέτρα «ανα­κού­φι­σης», αλλά παίρ­νει μέτρα επι­δεί­νω­σης της κα­τά­στα­σης. 

Αφίσα Της ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

                                                  

Το Εditorial Της Εργατικής Αριστεράς Που Κυκλοφορεί (φύλλο Νο 508)

                                                                                 

Η Εργατική Αριστερά Που Κυκλοφορεί (φύλλο Νο 505)

 

Εκδήλωση - Συζήτηση : Το Πολιτικό Τοπίο Μετά Τις Ευρωεκλογές & Τα Καθήκοντα Για Την Ριζοσπαστική Αριστερά

 

Η Απαρχή Μιας Σημαντικής Πολιτικής Κρίσης /// ΔΕΑ

Όπως αναμενόταν, το καθοριστικό πολιτικό φαινόμενο που εκδηλώθηκε στις ευρωεκλογές του 2024 ήταν η αποχή-ρεκόρ. Το 58,64% της αποχής στην ευρω-κάλπη σημαίνει ότι 6 στους 10 ανθρώπους που κυκλοφορούν γύρω μας δεν πήγε να ψηφίσει. 

 

Είναι το απο­τέ­λε­σμα μιας από­λυ­τα δι­καιο­λο­γη­μέ­νης απο­στρο­φής των λαϊ­κών μαζών απέ­να­ντι στην ΕΕ, που έχει από καιρό απο­δει­χθεί στα μάτια τους σαν ένα «συ­ντο­νι­στι­κό κέ­ντρο» των νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρων αντι­με­ταρ­ρυθ­μί­σε­ων, αλλά και των πο­λι­τι­κών ενί­σχυ­σης του ρα­τσι­σμού, του μι­λι­τα­ρι­σμού και της φι­λο­πό­λε­μης όξυν­σης των διε­θνών αντα­γω­νι­σμών. Είναι, ταυ­τό­χρο­να, το απο­τέ­λε­σμα μιας καλ­πά­ζου­σας από­συρ­σης της εμπι­στο­σύ­νης απέ­να­ντι στο ντό­πιο πο­λι­τι­κό σύ­στη­μα, τόσο απέ­να­ντι στην κυ­βέρ­νη­ση και τις πο­λι­τι­κές της, όσο και απέ­να­ντι στην αντι­πο­λί­τευ­ση και τις, τάχα, εναλ­λα­κτι­κές προ­τά­σεις της.

Το Editorial Tης "Εργατικής Αριστεράς" Που Κυκλοφορεί (φύλλο Νο 504)

Μετά την ιστο­ρι­κή επι­χεί­ρη­ση της Πα­λαι­στι­νια­κής Αντί­στα­σης στις 7 Οκτώ­βρη και τον επα­κό­λου­θο πό­λε­μο εξο­λό­θρευ­σης που εξα­πέ­λυ­σε το Κρά­τος του Ισ­ρα­ήλ ενά­ντια στο λαό της Γάζας, η Πα­λαι­στι­νια­κή Υπό­θε­ση επα­νήλ­θε στο κέ­ντρο του διε­θνούς κοι­νω­νι­κού και πο­λι­τι­κού αγώνα.

Και όπως συ­νέ­βη και σε άλλες αντί­στοι­χες στιγ­μές στην ιστο­ρία, αυτή η Υπό­θε­ση πα­ρα­κι­νεί σε δράση πλα­τιές κοι­νω­νι­κές δυ­νά­μεις, που την ανα­γνω­ρί­ζουν και την αγκα­λιά­ζουν σαν δική τους.

Όχι άδικα, ούτε τυ­χαία. Ο ιδιαί­τε­ρος ρόλος του σιω­νι­στι­κού κρά­τους στη Μέση Ανα­το­λή αλλά και ευ­ρύ­τε­ρα στο διε­θνές δια­κρα­τι­κό σύ­στη­μα, η ξε­χω­ρι­στή θέση του στην ιμπε­ρια­λι­στι­κή αλυ­σί­δα, έχουν ιστο­ρι­κά κα­τα­στή­σει την πάλη ενα­ντί­ον του ως ανα­πό­σπα­στο τμήμα του αγώνα ενά­ντια στον ιμπε­ρια­λι­σμό, την αποι­κιο­κρα­τία, την κα­τα­πί­ε­ση, την άδικη κα­πι­τα­λι­στι­κή «στα­θε­ρό­τη­τα».

Μια Βραδιά Για Τον Αντρέα

 

Διακήρυξη Της ΔΕΑ Για Τις Ευρωεκλογές 2024

 Διεθνιστική Εργατική Αριστερά