ΚΑΙΡΟΣ ΤΩΝ ΕΞΕΓΕΡΣΕΩΝ

Σημείωμα της Σύνταξης της ΚΟΚΚΙΝΗΣ, φύλλο Νο 6, Φλεβάρης 2020:
 

Κάθε φορά που η Ιστορία δοκιμάζει ένα καινούργιο βήμα, κάθε φορά που αλλάζουν οι συσχετισμοί και προχωράει μπροστά ο κόσμος, εμφανίζεται ένα φαινόμενο: Μια χώρα, πολύ σπάνια περισσότερες, μεταμορφώνεται στη λοκομοτίβα των αλλαγών. Γίνεται η μηχανή του τρένου που προχωρά μπροστά με δυνατές κινητοποιήσεις και μαζική εξέγερση και σέρνει τα υπόλοιπα βαγόνια –τον υπόλοιπο κόσμο- σε μια νέα εποχή.

Πέρυσι το φθινόπωρο με τις εργατικές και νεολαιίστικες μάζες να κατεβαίνουν στον δρόμο από το Εκουαδόρ και την Κολομβία μέχρι τον Λίβανο και το Χονγκ-Κονγκ, δυσκολευόσουν να διακρίνεις τη χώρα-λοκομοτίβα. Όμως μπαίνοντας πια στον δεύτερο μήνα του 2020 είναι δύο οι χώρες που διεκδικούν δυναμικά αυτόν τον τίτλο: Η Χιλή (από όπου και η φωτογραφία του εξωφύλλου της εφημερίδας μας) και, πολλές χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, στο βόρειο ημισφαίριο η Γαλλία.

Ο ΕΧΘΡΟΣ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΜΑΣ ΤΗ ΧΩΡΑ ΚΑΙ ΕΤΟΙΜΑΖΕΙ ΠΟΛΕΜΙΚΕΣ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ της εφημερίδας «Η Κόκκινη»

για τον κίνδυνο πολέμου

με αφορμή την υπογραφή της συμφωνίας για τον αγωγό EAST MED

Σημείωμα Της Σύνταξης Του 5ου Φύλλου Της «Κόκκινης» (Δεκέμβρης 2019)

«Τίποτε δεν έχει μεγαλύτερη σημασία από την παρούσα στιγμή»

Γκαίτε

Σε δύο μάχες πρέπει οπωσδήποτε να χάσει η κυβέρνηση

Υπάρχουν δύο κεντρικές πολιτικές μάχες, όπου τα κινήματα και η Αριστερά πρέπει να αντιμετωπίσουν νικηφόρα την κυβέρνηση του Μητσοτάκη. Χωρίς την καθαρή νίκη σ’ αυτές τις δύο αναμετρήσεις, τίποτε άλλο δεν είναι δυνατόν να κερδηθεί. Όμως, αν τα καταφέρουμε να αποτύχουν τα σχέδια της κυβέρνησης σ’ αυτές τις δύο καθοριστικές πολιτικές συγκρούσεις, η κυβέρνηση και η Δεξιά θα έχουν πάθει μια ιστορική πανωλεθρία.

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ – ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ

Σχόλιο της Σύνταξης της εφημερίδας «Η Κόκκινη»

Η σύλληψη των δύο συντρόφων-μελών της νΚΑ δεν είναι μια τυχαία υπόθεση, μια απλή υπέρβαση της επιχείρησης καταστολής της ΕΛ.ΑΣ. στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Είναι ένα σαφέστατο δείγμα γραφής για το τι θα ακολουθήσει τους υπόλοιπους μήνες της διακυβέρνησης της Δεξιάς. Η μισανθρωπία και ο αγριανθρωπισμός του κοινωνικού προγράμματος της Νέας Δημοκρατίας ξεκίνησε το καλημέρα αυτής της κυβέρνησης που έκοψε αμέσως το ΑΜΚΑ από πολλές χιλιάδες μετανάστες. Οι επιθέσεις σε καταλήψεις στέγης, η γκετοποίηση των προσφύγων και η άγρια καταστολή ενάντια στο φοιτητικό κίνημα είναι ο πρόλογος για αυτό που θα ακολουθήσει: την ένταση των επιθέσεων στα εργατικά εισοδήματα και τα δημοκρατικά δικαιώματα, τον αυταρχισμό, την αστυνομοκρατία και το ρατσιστικό ντελίριο να εισβάλλουν παντού.

Μεγάλη Αντιφασιστική Πορεία Στη Νεάπολη Θεσσαλονίκης Για Της Γης Τους Κολασμένους

Γράφει η Κική Σταματόγιαννη

Η Νεάπολη όπως θα ’πρεπε να είναι. Να αντηχούν τα στενά και οι κεντρικοί δρόμοι της αντιφασιστικά συνθήματα, φωνές υπεράσπισης των μεταναστ(ρι)ών και των προσφύγων. Ενάντια σε κρατικές και ευρωπαϊκές πολιτικές που δολοφονούν. Ενάντια στις επαναπροωθήσεις προσφύγων. Ενάντια στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Γεμάτοι οι δρόμοι με πανό, σημαίες, με ένα αποφασιστικό «ως εδώ». Ως εδώ με το ρατσιστικό μίσος, με τις κλιμακούμενες αντιδράσεις ‘αγανακτισμένων κατοίκων’, με τη θρασύδειλη φασιστική βία. Αυτό που έζησε η Νεάπολη το απόγευμα της Παρασκευής, 8 Νοέμβρη, ήταν μια μεγάλη συγκέντρωση και πορεία 1.000 ανθρώπων. Ίσως και παραπάνω. Από τις μαζικότερες και δυναμικότερες που έχουν γίνει τα τελευταία αρκετά χρόνια στην περιοχή. Στη Νεάπολη την πιο πυκνοκατοικημένη γειτονιά των Βαλκανίων, στη δυτική πλευρά της Θεσσαλονίκης, με πολλούς μετανάστες και ανθρώπους της εργατικής τάξης.

«ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΩ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ» 65 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΞΕΣΠΑΣΜΑ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΤΗΣ ΑΛΓΕΡΙΑΣ 1 Νοέμβρη 1954 – Η παθιασμένη συμμετοχή των τροτσκιστών

Γράφει ο Χάρης Παπαδόπουλος

(με αφορμή την έκδοση του βιβλίου του Χάρη Κωστούλα: «Ο Μισέλ Πάμπλο, η Αλγερινή Επανάσταση και η εποχή μας»)

Υπάρ­χει ένας δια­δε­δο­μέ­νος μύθος μέσα στον κόσμο της Αρι­στε­ράς. Ο μύθος πως οι επα­να­στα­τι­κές ορ­γα­νώ­σεις που ανα­φέ­ρο­νται στις ιδέες του Τρό­τσκι, δεν έχουν σχέση με το αντι­-ι­μπε­ρια­λι­στι­κό κί­νη­μα. Κι ακόμα πως το υπο­βαθ­μί­ζουν και εν τέλει το πε­ρι­φρο­νούν, δί­νο­ντας όλη τους την προ­σο­χή στις εξε­λί­ξεις στις Μη­τρο­πό­λεις του ανε­πτυγ­μέ­νου κα­πι­τα­λι­σμού.

Ο ΜΕΤΑΞΑΣ ΚΑΙ Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ «ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΟΥ ΟΧΙ»

Γράφει ο Χάρης Παπαδόπουλος

Ήταν όντως ο Μεταξάς, όπως ισχυρίζονται οι απολογητές του, πραγματικός πατριώτης και υπεράνω κομματικών παθών; Ήταν ο σοφός ηγέτης που ύψωσε το ανάστημά του και «ένωσε το έθνος» ενάντια στη φασιστική εισβολή το 1940;

Τότε, γιατί οι χιλιάδες έγκλειστοι κομμουνιστές στις ελληνικές φυλακές παραδόθηκαν κατευθείαν στη Γκεστάπο και δεν στάλθηκαν στο μέτωπο, όπως οι ίδιοι είχαν ζητήσει; Είναι δυνατόν ποτέ οι πωρωμένοι φασίστες, που έκαιγαν βιβλία και συστηματικά σακάτευαν ανθρώπους από τα βασανιστήρια, οι κήρυκες του «Γ΄ Ελληνικού Πολιτισμού» -κατ’ αναλογία με το Γ’ Ράιχ- να μεταμορφώθηκαν την 28η Οκτώβρη του ’40 σε αγνούς αντιφασίστες;