Βάλια Δημητρακοπούλου –
Μάνος Κτιστάκης
Η Συνδιάσκεψη της ΟΚ∆Ε-Σπάρτακος πραγµατοποιήθηκε στις 26-27 Σεπτεµβρίου
στην Αθήνα, περισσότερο από δυόµιση χρόνια µετά από την τελευταία µας
συνδιάσκεψη. Σε αυτά τα χρόνια είδαµε να εξελίσσονται πρωτόγνωρα
γεγονότα. Είδαµε να πραγµατοποιείται η γενοκτονία στην Παλαιστίνη σε
live αναµετάδοση: µια θηριωδία ενδεικτική του µέλλοντος που επιφυλάσσουν
οι ιµπεριαλιστές για την εργατική τάξη και την νεολαία. Είδαµε από την
άλλη να λαµβάνει χώρα η µεγαλύτερη απεργία που έχει καταγραφεί στην
Ελλάδα από την µεταπολίτευση µέχρι σήµερα, ενδεικτική του απρόβλεπτου
χαρακτήρα της ταξικής πάλης.
Eνώ προσπαθούσαµε να µην µείνουµε πίσω από τα κινηµατικά µας καθήκοντα,
καταφέραµε να οργανώσουµε έναν πλούσιο προσυνεδριακό διάλογο που
διήρκησε αρκετές εβδοµάδες και κατέληξε σε ένα εκτενές πολιτικό κείµενο
µε ανάλυση και συµπεράσµατα για την παγκόσµια οικονοµία, την έξαρση των
ενδοιµπεριαλιστικών ανταγωνισµών και την πολιτική κατάσταση διεθνώς και
στην Ελλάδα. Στο κείµενο που υπερψηφίστηκε υπάρχουν επίσης σηµαντικές
ειδικές συµβολές για το συνδικαλιστικό, το φοιτητικό, το φεµινιστικό και
το αντιφασιστικό κίνηµα που σκιαγραφούν τις προκλήσεις που
αναγνωρίζουµε στα αντίστοιχα πεδία.
Είµαστε πολύ ικανοποιηµένοι και ικανοποιηµένες που καταγράφηκε αύξηση
των µελών µας – κατανεµηµένη µε ισορροπία ανάµεσα σε φοιτητές και
φοιτήτριες, νέους εργαζόµενους, συνδικαλιστές και αγωνίστριες µε πολυετή
πολιτική εµπειρία. Εκτιµούµε, ότι αυτή η αύξηση – που είχε αποτυπωθεί
και το 2023 – δεν οφείλεται απλά και µόνο στην δραστηριότητά µας τα
τελευταία έτη. Επιβεβαιώνεται ένα πολιτικό σχέδιο που υπηρετούµε
περισσότερο από µία δεκαπενταετία και συνοψίζεται στο ότι η επαναστατική
αριστερά πρέπει να οικοδοµηθεί σε ανεξαρτησία από την αστική τάξη και
τους θεσµούς της, αλλά και από τον ρεφορµισµό, απορρίπτοντας την
στρατηγική των αριστερών κυβερνήσεων και των πλατιών αριστερών
συµµαχιών. Αυτή τη στάση κληθήκαµε πολλές φορές να την υπερασπιστούµε
από θέση µειοψηφίας και µε την κατηγορία ότι οδηγούµαστε στο σεχταρισµό.
Μια ιδιαίτερη στιγµή µέσα στην Συνδιάσκεψη ήταν όταν επικυρώθηκε το
σχέδιο για την ενοποίηση µε την Πολιτική Οργάνωση «Κόκκινο Νήµα». Η
ενοποίηση αυτή δεν είναι ένα εγκεφαλικό σχέδιο συγκόλλησης δύο
οργανώσεων. Αναδείχθηκε ως δυνατότητα µέσα από πολλές επαφές,
συζητήσεις, εκδηλώσεις και κοινή παρουσία στο κίνηµα που έκαναν εµφανές
ότι µοιραζόµαστε κοινούς πολιτικούς στόχους για το επόµενο διάστηµα, ότι
µπορούµε να υπηρετήσουµε ένα κοινό πολιτικό σχέδιο.
Για µας, ως ΟΚ∆Ε-Σπάρτακος, αυτή η ενοποίηση αποτελεί οργανικό κοµµάτι
του πολιτικού µας σχεδίου, το οποίο εκτείνεται σε δύο σκέλη.
Αφενός, προτάσσουµε την οικοδόµηση του αντικαπιταλιστικού µετώπου
απέναντι στην αστική επίθεση. ∆εν αποσύρουµε τη στήριξη µας από την
ΑΝΤΑΡΣΥΑ, το σηµαντικότερο µέτωπο που έχει υπάρξει µέχρι σήµερα, παρά το
γεγονός ότι αναγνωρίζουµε µια σειρά από προβλήµατα που αναδείξαµε και
στην 6η Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Με πυρήνα την ΑΝΤΑΡΣΥΑ αλλά και µε
ευρύτερη ενότητα σε ανεξαρτησία από τον ρεφορµισµό, οικοδοµούµε
αντικαπιταλιστικά σχήµατα σε χώρους δουλειάς, φοιτητικούς συλλόγους,
γειτονιές κ.λπ Για εµάς η οικοδόµηση του αντικαπιταλιστικού πόλου
εκφράζει την αισιοδοξία µας ότι σήµερα µπορούν να υπάρξουν µαχητικοί και
νικηφόροι αγώνες που θα τονώσουν την ανεξάρτητη έκφραση της εργατικής
τάξης, την αυτοοργάνωσή της και θα αλλάξουν τον συσχετισµό δύναµης.
Το δεύτερο σκέλος, είναι η οικοδόµηση της επαναστατικής και διεθνιστικής
πτέρυγας τόσο σε εγχώριο επίπεδο µε πρωτοβουλίες κοινής δράσης και
πολιτικού διαλόγου µε οργανώσεις οµαδοποιήσεις, όσο κα στο διεθνές
επίπεδο µε την Τάση για µία Επαναστατική ∆ιεθνή (TRI) και τις άλλες
διεθνείς µας επαφές. Αυτό σηµαίνει, ότι ακόµα και σήµερα, δεν ξεχνάµε
τον στρατηγικό στόχο που είναι η συγκρότηση του επαναστατικού κόµµατος
της εργατικής τάξης.
Η ανάδυση νέων ιµπεριαλιστικών πόλων που αµφισβητούν την παγκόσµια
ηγεµονία των ΗΠΑ όπως διαµορφώθηκε µεταπολεµικά, γεννά µεγάλη αστάθεια
καθώς οι ΗΠΑ αρνούνται να εγκαταλείψουν την πρωτοκαθεδρία τους. Ο
χωρισµός του πλανήτη σε σφαίρες επιρροής µεταξύ των µεγάλων δυνάµεων δεν
είναι παρά µία διάταξη µάχης για την κλιµάκωση της σύγκρουσης που
µπορεί να αποδειχθεί µοιραία για την ανθρωπότητα. Στις ρωγµές αυτών των
αντιθέσεων πρέπει να εισέλθει η εργατική τάξη, η οποία, ναι µεν, δεν
είναι απούσα από τις εξελίξεις, αλλά οδηγείται σε αδιέξοδα αφού λείπουν
οι επαναστατικές πολιτικές δυνάµεις που θα την εξοπλίσουν µε το
κατάλληλο πρόγραµµα πάλης.
Οδηγός για αυτές τις εξελίξεις είναι η καπιταλιστική κρίση που εξερράγη
το 2008 και δεν έχει ξεπεραστεί. Η πτωτική πορεία του µέσου ποσοστού
κέρδους είναι αυτή που επισφραγίζει τον λυσσαλέο ανταγωνισµό παρά το
γεγονός ότι συγκεκριµένοι κλάδοι σηµειώνουν µια ορισµένη αύξηση της
κερδοφορίας. Αυτή η πορεία εξελίσσεται παράλληλα µε το άνοιγµα της
ψαλίδας των κοινωνικών ανισοτήτων παγκοσµίως. Η κλιµατική κρίση δεν
µπορεί να αντιµετωπιστεί µε µεταρρυθµίσεις στο παραγωγικό µοντέλο το
οποίο εξακολουθεί να στηρίζεται στην εξόρυξη υδρογονανθράκων.
Συµπερασµατικά, ο κοµµουνισµός ως πολιτική πρόταση για την ανθρωπότητα
δεν έχει χάσει την επικαιρότητα του.
Ο αρνητικός συσχετισµός δύναµης δεν σηµαίνει ότι η ταξική πάλη έχει
σταµατήσει. Σε όλες τις πλευρές του πλανήτη βλέπουµε ότι η ταξική πάλη
είναι ο αστάθµητος παράγοντας που χαλάει την σούπα στα σχέδια των
αστικών τάξεων. Για την Ελλάδα, η ανασυγκρότηση του εργατικού κινήµατος
είναι από τις µεγάλες προκλήσεις της περιόδου. Το πεδίο που καλείται να
δράσει έχει το αποτύπωµα που άφησε το κίνηµα των Τεµπών, οι πρωτόγνωρες
αγροτικές κινητοποιήσεις του περασµένου χειµώνα και η πολύµορφη
αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη.
Ιδιαίτερα για την νεολαία, µπορέσαµε να παρουσιάσουµε µια εις βάθος
αποτίµηση των µαχών που δώσαµε στο φοιτητικό κίνηµα, µέσα από την
συλλογικότητα της Attack, απέναντι στην άνευ προηγουµένου επίθεση που
έχει εξαπολύσει η κυβέρνηση της Νέας ∆ηµοκρατίας. Η νεολαία θα είναι
ένας κρίσιµος παράγοντας το επόµενο διάστηµα καθώς καλείται να αρνηθεί
τα σχέδια που την θέλουν να ντύνεται στα χακί και να σφαγιαστεί στους
πολέµους για χάρη των αφεντικών.
Οι αποφάσεις, καθαρογραµµένες όπως διαµορφώθηκαν µέσα από τον διάλογο
και τις ψηφοφορίες, θα είναι σύντοµα δηµόσια διαθέσιµες. Από το βήµα που
δίνει η εφηµερίδα «Κόκκινο Νήµα» θα θέλαµε να τονίσουµε ότι η
διαδικασία ενοποίησης των δύο οργανώσεων προσδοκούµε να είναι µία
διαδικασία εξώστρεφη, που λογοδοτεί στο κίνηµα και θα θέλαµε να
καλέσουµε παλιούς και νέους, αγωνιστές και αγωνίστριες να την
παρακολουθήσουν. Χωρίς διάθεση µικροµεγαλισµού, πιστεύουµε ότι θα µας
φέρει σε καλύτερες θέσεις µάχης ενώ επίσης θα είµαστε σε θέση να πούµε
ότι δύο οργανώσεις που προέρχονται από διαφορετικές παραδόσεις του
τροτσκισµού έσπασαν τον κανόνα των διασπάσεων που έχουµε δει τα
τελευταία χρόνια στην εξωκοινοβουλευτική αριστερά.
διαβάστε περισσότερα: https://www.redtopia.gr/antapokrisi-apo-tin-syndiaskepsi-tis-okde-spartakos/
Βάλια Δημητρακοπούλου – Μάνος Κτιστάκης
Η
Συνδιάσκεψη της ΟΚ∆Ε-Σπάρτακος πραγµατοποιήθηκε στις 26-27 Σεπτεµβρίου
στην Αθήνα, περισσότερο από δυόµιση χρόνια µετά από την τελευταία µας
συνδιάσκεψη. Σε αυτά τα χρόνια είδαµε να εξελίσσονται πρωτόγνωρα
γεγονότα. Είδαµε να πραγµατοποιείται η γενοκτονία στην Παλαιστίνη σε
live αναµετάδοση: µια θηριωδία ενδεικτική του µέλλοντος που επιφυλάσσουν
οι ιµπεριαλιστές για την εργατική τάξη και την νεολαία. Είδαµε από την
άλλη να λαµβάνει χώρα η µεγαλύτερη απεργία που έχει καταγραφεί στην
Ελλάδα από την µεταπολίτευση µέχρι σήµερα, ενδεικτική του απρόβλεπτου
χαρακτήρα της ταξικής πάλης.
