Όλοι στις κινητοποιήσεις
53 Χρόνια από την Εξέγερση του Πολυτεχνείου
Τον δρόμο τον δείχνει η Γαλλία
ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ ΤΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΑ
Τον δρόμο τον δείχνει η Γαλλία
ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ ΤΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΑ

Χρονολογία Έκδοσης: Οκτώβριος 2026
Σελίδες: 156
Τιμή: 6€

Κινητοποίηση στη Γαλλική Πρεσβεία πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 17 Οκτωβρίου με πρωτοβουλία της ΟΚΔΕ και ως ένδειξη αλληλεγγύης στον αγώνα των γάλλων εργαζομένων και νεολαίων. Η κινητοποίηση ξεκίνησε με συγκέντρωση στην πλατεία Συντάγματος, όπου μοιράστηκαν προκηρύξεις και φωνάχτηκαν συνθήματα όπως «Σε Ελλάδα, Γαλλία, Ισπανία – οι νέοι παλεύουν για Στέγη και Παιδεία», «Δεν είναι η γενιά μας για τα κανόνια κρέας – Νίκη στους αγώνες της νεολαίας», «Macron Emission», «Μακρόν και Μητσοτάκης δουλεύουνε μαζί, για φτώχεια, πολέμους και καταστολή», «Τον δρόμο τον δείχνει η Γαλλία, καταλήψεις, διαδηλώσεις, Γενική Απεργία», «Λεφτά για την παιδεία, αυξήσεις στους μισθούς – Όχι για το Χρέος και τους Εξοπλισμούς». Ακολούθησε μικρή πορεία προς τη γαλλική πρεσβεία, όπου παραδόθηκε ψήφισμα.


Πριν από λίγους μήνες με περισσή και πρωτοφανή υποκρισία ο Kυρ. Μητσοτάκης στο υπουργικό συμβούλιο είχε δηλώσει, υποτίθεται γεμάτος θλίψη, «δυστυχώς αποτύχαμε» και υποσχέθηκε ότι θα δουλέψει για να συνεχιστούν «οι σημαντικές προσπάθειες εξυγίανσης, όσο δύσκολη κι αν είναι η μάχη με το βαθύ κράτος». Και όπως συνήθως, η ωραία μητσοτακική θεατρική παράσταση έκλεισε – όπως και κάθε αστού πολιτικού σε όλο τον κόσμο – με βαθυστόχαστες ατάκες για «βαθύ κράτος», «χρόνιες παθογένειες»… και «συμβαίνουν και αλλού»!


Ένας ακόμα αριστερός αγωνιστής από την Τουρκία μπαίνει στο στόχαστρο των μηχανισμών καταστολής: ο Σινάν Οκτάι Οζέν, πολιτικός πρόσφυγας, που βρίσκεται ήδη 30 χρόνια στη χώρα μας. Είναι πρόεδρος του Κέντρου Αγωνιστικής και Πολιτιστικής Αλληλεγγύης (ΚΑΠΑ) και της Επιτροπής Αλληλεγγύης για τους Πολιτικούς Κρατούμενους στην Τουρκία και το Κουρδιστάν. Και οι δύο φορείς έχουν εδώ και πολλά χρόνια πλούσια δημόσια δράση στην Ελλάδα, με εκδηλώσεις, διαμαρτυρίες κ.λπ. για την υπεράσπιση των δημοκρατικών και ανθρώπινων δικαιωμάτων. Ο Σινάν Οκτάι Οζέν είναι γνωστός και χαίρει ευρείας εκτίμησης για τη δράση του ανάμεσα σε εργαζόμενους, εκπαιδευτικούς, φοιτητές, συνδικαλιστές κ.λπ.

Αναδημοσίευση από την Εργατική Πάλη Σεπτεμβρίου 2026
Όλα δείχνουν ότι σύντομα πηγαίνουμε σε βουλευτικές εκλογές. Κατά πάσα πιθανότητα αμέσως μετά την Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης (ΔΕΘ), τον προσεχή Οκτώβριο. Αυτές οι εκλογές είναι εξαιρετικά κρίσιμες, μιας και θα διεξαχθούν σ’ ένα περιβάλλον οικονομικό, πολιτικό, διεθνές και εθνικό, που χαρακτηρίζεται από μεγάλη κρίση. Τόσο μεγάλη, που έχει πάρει τη μορφή ανοικτών πολεμικών συγκρούσεων σε δυο τεράστια πολεμικά μέτωπα (Ουκρανία, Ιράν), στα οποία συμμετέχουν άμεσα όλες οι ιμπεριαλιστικές και μεγάλες δυνάμεις της εποχής μας, ενώ και άλλα εξίσου μεγάλα πολεμικά μέτωπα είναι υπό διαμόρφωση και μια γενικευμένη παγκόσμια σύρραξη (ένας Γ΄ Παγκόσμιος Πόλεμος) από ένα πιθανό ενδεχόμενο έχει γίνει μια πραγματική απειλή. Επιπλέον, κάτι που δείχνει με τον καλύτερο τρόπο την κτηνώδη περίοδο στην οποία έχουμε μπει -χαρακτηριστικό δείγμα παρόμοιων κρίσιμων περιόδων στην ιστορία της ανθρωπότητας-, γίνεται γενοκτονία σε βάρος του ηρωικού παλαιστινιακού λαού και όλοι παρακολουθούν απαθείς, πολλοί μάλιστα χειροκροτούν.

–
Η ζωή του Λέων Νταβίντοβιτς Τρότσκι (1879 – 1940), του πιο συκοφαντημένου ίσως επαναστάτη του 20ου αιώνα δεν ήταν το νυχτοπερπάτημα της γάτας στην πιο ταραγμένη περίοδο της ανθρωπότητας, αλλά η περπατησιά ενός κόκκινου προμηθέα που έσπερνε την φλόγα της επανάστασης από το ένα άκρο της Γης έως το άλλο. Από την Κίνα, τη Ρωσία, τις μητροπόλεις του καπιταλισμού/ιμπεριαλισμού, έως την αμερικάνικη ήπειρο η Ιστορία γεννοβολούσε φρίκες και θαύματα. Η πρώτη επιτυχημένη σοσιαλιστική επανάσταση στη Ρωσία το 1917, το κύμα των προλεταριακών επαναστάσεων στην Ευρώπη μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η αντεπανάσταση του φασισμού στην Γερμανία, Ιταλία και Ισπανία στο μεσοπόλεμο, η επικράτηση του σταλινισμού στην χώρα των Σοβιέτ και τέλος ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος. Όλα τα παραπάνω σχημάτιζαν ένα καλειδοσκόπιο πρωτοφανέρωτων και κοσμοϊστορικών γεγονότων, η κατανόηση και η ερμηνεία των οποίων ζάλιζαν την πολιτική κρίση και των πιο επιφανών μαρξιστών της εποχής.

Αναδημοσίευση από παλιότερο άρθρο της Εργατικής Πάλης
«Καθεστώς της 4ης Αυγούστου» ονομάστηκε η δικτατορία που επιβλήθηκε από τον Μεταξά στις 4 Αυγούστου 1936 μέχρι και την κατάληψη της χώρας από τους Γερμανούς, τον Απρίλιο του 1941, τρεις μήνες μετά τον θάνατο του δικτάτορα.
Η περίοδος 1922-1936 στην Ελλάδα χαρακτηρίζεται από μια παρατεταμένη και διαρκώς διογκούμενη οικονομική κρίση (χρεοκοπία 1932) και βαθιά κρίση των πολιτικών κομμάτων και συνολικά του κοινοβουλευτικού αντιπροσωπευτικού συστήματος. Η κρίση των κομμάτων διαπερνούσε το σύνολο των αστικών κομματικών σχηματισμών, τόσο της μοναρχικής όσο και της λεγόμενης «δημοκρατικής» παράταξης. Και οι δυο σχηματισμοί δεν μπορούσαν να δώσουν λύση στην τεραστίων διαστάσεων οικονομική κρίση και στα ζωτικά προβλήματα των φτωχότερων στρωμάτων.

Έφυγε από κοντά μας ο σύντροφος Θόδωρος Μεγαλοοικονόμου μια εμβληματική μορφή του εργατικού και επαναστατικού κινήματος που σημάδεψε με τους αγώνες και την συμβολή του στην ιατρική όλη τη περίοδο της Μεταπολίτευσης. Δεν είναι καθόλου υπερβολή -είναι η πραγματικότητα- να πούμε ότι ο σ. Θ. Μεγαλοοικονόμου από τα χρόνια της χούντας μέχρι τη τελευταία στιγμή που έφυγε από κοντά μας αγωνιζόταν για τις ιδέες του και για να προσφέρει βοήθεια σε όποιον την χρειαζόταν.
Ο σ. Θ. Μεγαλοοικονόμου ήταν αγωνιστής/τροτσκιστής, από τα φοιτητικά του χρόνια στην περίοδο της χούντας. Οργανώθηκε στην ΕΔΕ και αργότερα για πολλά χρόνια υπήρξε μέλος του ΕΕΚ. Είχε σημαντική δράση στα δύσκολα χρόνια της Δικτατορίας του 1967. Τα τελευταία χρόνια συμμετείχε ενεργά στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ και την Κομμουνιστική Απελευθέρωση. Σε κάθε αγώνα που συμμετείχε, όπως στην Πρωτοβουλία για ένα Πολύμορφο Κίνημα στην Ψυχική Υγεία, το ΣΥΠΡΟΜΕ, τη Λαϊκή Συνέλευση Κολωνού-Ακαδημίας Πλάτωνος, τις πρωτοβουλίες αλληλεγγύης στην κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών και τις δημοτικές κινήσεις της αντικαπιταλιστικής αριστεράς στο Δήμο Αθηναίων, πάντοτε έδινε όλες τις δυνάμεις του.
