«Μας εμφανίζουν σαν φανατικούς αιρετικούς κάποιας “ιδεολογικής
καθαρότητας” και μας χρεώνουν μια δογματική προσκόλληση σένα παλιό-καλό
ΚΚΕ, της δεκαετίας του ‘30. Λάθος πόρτα χτύπησαν. Εμείς μένουμε πιστοί
κυρίως στο μέλλον, σε ένα Κομμουνιστικό Κόμμα στο ύψος των αναγκών της
δεκαετίας του ’90. Από την πολυκύμαντη ιστορία τον ΚΚΕ κρατάμε και
εμπνεόμαστε από τις καλύτερες εκτινάξεις του που άνοιξαν νέους ορίζοντες
στο λαϊκό μας κίνημα στον ελληνικό πολιτισμό, τις νέες γενιές. Αλλά και
θέλουμε να συμβάλουμε ώστε να τινάξει το αριστερό κίνημα από πάνω του
τη σκόνη που κουβαλάει: τα στοιχεία του συμβιβασμού με τον παλιό κόσμο,
τη διάλυση των ταξικών στόχων σε εθνικοενωτικές σούπες, την ατολμία τις
στιγμές που παίζονται τα πάντα, τη θεωρητική φτώχεια και τις
αντιδημοκρατικές πραχτικές.»
(από την ομιλία του Γιώργου Γράψα στη συγκέντρωση στο Σπόρτινγκ στις 4 Οκτώβρη του 1989, την πρώτη μαζική συγκέντρωση της ΚΝΕ μετά τη διάσπαση)