Το κέρδος σκοτώνει, αυτό το σάπιο σύστημα είναι φονικό. Ο θάνατος πέντε εργατριών στα Τρίκαλα ήρθε να σφραγίσει ξανά αυτήν την τραγική πραγματικότητα. Πέντε γυναίκες που δούλευαν νυχτερινή βάρδια έγιναν παρανάλωμα όταν το εργοστάσιο τινάχτηκε στον αέρα. Δούλευαν σκληρά πάνω σε μια «βόμβα», πάνω σε αποθήκες προπάνιου που πήραν φωτιά. Η «πυρόσφαιρα» που κατάπιε τις εργάτριες έφερε στη μνήμη όλων τη φρίκη των Τεμπών.
Αλλά, όπως τονίζει ο Συντονισμός Εργατικής Αντίστασης σε ανακοίνωσή του, ένοχη και για αυτό το έγκλημα δεν είναι «μόνο» η εργοδοσία που όπως όλα τα αφεντικά θυσιάζουν στον βωμό των κερδών τους τα μέτρα ασφάλειας, με τραγικό αποτέλεσμα η τάξη μας να θρηνεί καθημερινά νεκρούς. Ένοχη είναι και η κυβέρνηση που έχει στρώσει το έδαφος γι’ αυτά τα εγκλήματα. Είναι η κυβέρνηση που έχει διαλύσει κάθε ελεγκτικό μηχανισμό του κράτους, έχει συρρικνώσει τις επιθεωρήσεις εργασίας και έτσι δίνει το πράσινο φως στα αφεντικά.
Είναι η κυβέρνηση των Γεωργιάδηδων που έχουν βαλθεί σαν τον Χάρο να τσακίζουν τα δημόσια Νοσοκομεία. Είναι η κυβέρνηση του Δένδια που καμαρώνει για τις «υπερσύγχρονες» φρεγάτες την ώρα που «υπερσύγχρονα» εργοστάσια γίνονται παγίδες θανάτου. Είναι η κυβέρνηση του Μητσοτάκη που αγκαλιάζεται με τους πιο μεγάλους δολοφόνους, τον Νετανιάχου και τον Τραμπ.
Δυο εικοσιτετράωρα πριν πέσουν νεκρές οι εργάτριες στα Τρίκαλα, οι μπάτσοι του Τραμπ δολοφονούσαν στη Μινεάπολη των ΗΠΑ τον Άλεξ Πρέτι, έναν νοσοκόμο που προσπαθούσε να σώσει από τη μανία τους μια νεαρή γυναίκα. Ο Τραμπ είχε εξαπολύσει την ρατσιστική αστυνομία του για να εκδικηθεί τους απεργούς που είχαν πλημμυρίσει τη Μινεάπολη την Παρασκευή 23 Γενάρη ενάντια στα εγκλήματά του.
Ο Άλεξ Πρέτι, ο δολοφονημένος νοσηλευτής ήταν όχι μόνο Ήρωας της Υγείας αλλά και πρωτοπόρος στο κίνημα αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη. Μετά τη δολοφονία του, έχουν ξεσηκωθεί και οργανώνουν διαδηλώσεις και νέα απεργία τα συνδικάτα και οι οργανώσεις που συμπαραστέκονται στην Παλαιστινιακή Αντίσταση μαζί με το αντιρατσιστικό κίνημα που συγκρούεται με την ICE. Στέλνουν με αυτόν τον τρόπο ένα συγκλονιστικό μήνυμα σε όλο τον κόσμο.
Με αυτό το μήνυμα συνδέονται οι απεργοί στα Τρίκαλα αυτήν την Τρίτη 27 Γενάρη και τη σκυτάλη παίρνουν οι απεργοί των Νοσοκομείων πανελλαδικά την Τετάρτη 28 Γενάρη. Ακολουθούν οι εργάτες στα Τρόφιμα-Ποτά με απεργία στις 3 Φλεβάρη. Ενώνουμε, συνδέουμε και κλιμακώνουμε τους αγώνες μας ενάντια στους δολοφόνους και το βάρβαρο σύστημά τους. Απλώνουμε παντού το μήνυμα του Πάνου Ρούτσι που καλεί για Πανεργατική 48ωρη απεργία στην επέτειο των Τεμπών:
Σήμερα δε βρισκόμαστε εδώ για μια “εκδήλωση”.
Βρισκόμαστε εδώ για να μη συνηθίσουμε τον θάνατο.
Για να μη δεχτούμε ότι 600 άνθρωποι πνίγηκαν στην Πύλο και αυτό να περάσει σαν μια είδηση τριών λεπτών.
Όπως δε δεχτήκαμε και 57 νεκρούς στα Τέμπη να βαφτίζονται ανθρώπινο λάθος. 600 ζωές στην Πύλο, 57 ζωές στα Τέμπη. Όχι αριθμοί. Άνθρωποι. Και στις δύο περιπτώσεις, το ίδιο κράτος, οι ίδιες πολιτικές, η ίδια λογική, το κόστος πάνω από την ανθρώπινη ζωή. Στην Πύλο, η Ευρώπη–φρούριο. Στα Τέμπη, η ιδιωτικοποίηση, η εγκατάλειψη, το “πάμε κι όπου βγει”.
Και μετά; Σιωπή. Συγκάλυψη. Ευθύνες που χάνονται. Ζητάμε δικαιοσύνη για τους νεκρούς της Πύλου. Όχι συγκάλυψη. Όχι ψέματα. Όχι άλλο “δεν ξέραμε”. Ζητάμε δικαιοσύνη για τον Μοχάμεντ Καμράν. Για κάθε εργάτη, μετανάστη ή ντόπιο, που η ζωή του θεωρείται φθηνή.
Και ζητάμε δικαιοσύνη για τα Τέμπη. Γιατί τα Τέμπη δεν ήταν ατύχημα. Ήταν έγκλημα. Λέμε καθαρά: Στη φυλακή οι δολοφόνοι της Πύλου. Στη φυλακή οι νεοναζί της Χρυσής Αυγής. Καμία συγκάλυψη για τα εγκλήματα στα Τέμπη.
Γιατί το ίδιο σύστημα που πνίγει πρόσφυγες στη θάλασσα, είναι αυτό που αφήνει τρένα χωρίς ασφάλεια, χώρους δουλειάς χωρίς προστασία, εργάτες χωρίς δικαιώματα.
Ο ρατσισμός και η διάλυση των δημόσιων αγαθών είναι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Μας θέλουν φοβισμένους, χωρισμένους, σιωπηλούς. Γι' αυτό η παρουσία των συνδικάτων εδώ είναι κρίσιμη. Γιατί η εργατική τάξη ή θα είναι ενωμένη ή θα συνεχίσει να μετράει νεκρούς. Η αλληλεγγύη δεν είναι φιλανθρωπία. Είναι στάση ζωής και αγώνα. Σήμερα λέμε: Δεν ξεχνάμε την Πύλο. Δεν ξεχνάμε τα Τέμπη. Δεν ξεχνάμε κανέναν.
Μέχρι να αποδοθεί δικαιοσύνη. Μέχρι να σταματήσουν να θυσιάζουν ζωές. Μέχρι να μπορούμε να ζούμε και να δουλεύουμε με αξιοπρέπεια. Για τους 600 της Πύλου. Για τους 57 των Τεμπών. Για όλους μας.
Έχει προγραμματιστεί για τις 27 και 28 Φλεβάρη, 48ωρη Γενική Απεργία και θα ήθελα πάρα πολύ αυτή την φορά όχι απλά να το γεμίσουμε το Σύνταγμα, να μη φοβηθούμε. Να μη φύγουμε από εκεί γιατί έτσι θέλουνε. Τους είδατε στο Σύνταγμα, όταν μας βλέπουν πολλούς και είμαστε ενωμένοι φοβούνται. Και δεν θα είναι για πολύ επάνω. Θα τους κατεβάσουμε όλοι μαζί. Σας ευχαριστώ πολύ».
Ενωμένοι μαζικά απεργιακά, πολεμάμε «Μέχρι νάρθει η Νέμεσις και να τους πάρει» όπως τραγούδησε ο Φοίβος Δεληβοριάς. Μέχρι τη νίκη!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου