ΠΑΝΘΗΡΑΣ * 29

* Ιστοσελίδα Ενημέρωσης Της Μαχόμενης Αριστεράς Για Τον ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ * Για επικοινωνία : thanasis.ane@gmail.com * Οι δημοσιεύσεις δεν εκφράζουν και τις απόψεις της ιστοσελίδας * Αριστερά και Ενιαίο Μέτωπο Ενάντια στην Βαρβαρότητα*

Παρασκευή 21 Ιουνίου 2013






17o ANTΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ

2 χρόνια στο δρόμο της αντίστασης της αυτοοργάνωσης της αλληλεγγύης.

Συνεχίζουμε συλλογικά και αγωνιστικά για να στεγάσουμε τις ανάγκες μας.
Δεν γίνεται αντικείμενο διαπραγμάτευσης

Δεν παραχωρείται


Τις τελευταίες εβδομάδες μια μικρή ομάδα εργοδοτών διακινούσε φήμες ότι δεν ισχύει η αργία του Αγίου Πνεύματος προσπαθώντας να παρασύρει και τους υπόλοιπους εργοδότες να λειτουργήσουν τις επιχειρήσεις και τα καταστήματά τους την ημέρα αυτή.

Δεν τους έφταναν οι απολύσεις, η απλήρωτη εργασία, οι μειώσεις μισθών, τώρα τους άνοιξε η όρεξη και για τα θεσμικά κεκτημένα.

Ως σωματείο, εκφράζοντας το σύνολο των εργαζομένων του κλάδου, προσφύγαμε και στο Υπουργείο Εργασίας, η γνωμοδότηση του οποίου δεν αφήνει περιθώρια για άλλες ερμηνείες.

Η ΑΡΓΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΗΤΑΝ, ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ
ΜΙΑ ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ ΟΛΩΝ ΜΑΣ

Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΜΑΣ ΣΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΙΝΑΙ ΟΠΛΟ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΑΣΠΙΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΜΑΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ


                                                             Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου Χάρτου Αττικής





Ανακοίνωση ΚΣΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ : Μπορούμε να τους ρίξουμε ! Να κάνουμε το ρήγμα δρόμο ανατροπής της βάρβαρης πολιτικής ΕΕ-ΔΝΤ-κεφαλαίου


Ο τεράστιος κλονισμός της κυβέρνησης Σαμαρά, τα ρήγματα στο εσωτερικό της, η έξοδος ενός από τους κυβερνητικούς εταίρους, φανερώνουν το βάθος και την ένταση της οικονομικής και πολιτικής κρίσης που οξύνεται στο έπακρο από την άθλια μνημονιακή πολιτική τους, αλλά, πάνω από όλα, δείχνουν την ικανότητα του εργαζόμενου λαού να σφραγίζει καταλυτικά τις εξελίξεις, όπως φάνηκε στην εντυπωσιακή επιστροφή του εργατικού και λαϊκού κινήματος στο προσκήνιο και μέσα από τις κινητοποιήσεις για την ΕΡΤ.

Η διαφαινόμενη νέα κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου, ότι και εάν προσπαθούν να πουν τα παπαγαλάκια της διαπλοκής στα ΜΜΕ, είναι μιακυβέρνηση μειοψηφίας στον λαό, φθαρμένη, με βαθιά ρήγματα, μια κυβέρνηση σε κρίση. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα είναι μια κυβέρνηση λιγότερο επικίνδυνη. Αντίθετα, θα δοκιμάσει να περάσει ακόμη πιο επιθετικά μέτρα και να συμμορφωθεί πλήρως με τις επιταγές της Τρόικας, να δώσει ακόμη περισσότερή «γη και ύδωρ» στους δανειστές, την ΕΕ και το ΔΝΤ, που χτες με τον πιο ωμό πραξικοπηματικό τρόπο εκβίασαν να μη γίνουν εκλογές. Την ίδια στιγμή η έξοδος ΔΗΜΑΡ σε κανένα βαθμό δεν πρέπει να μας κάνει να ξεχάσουμε τις τεράστιες ευθύνες καιτο ρόλο που έπαιξε στην εμπέδωση της μνημονιακής καταστροφής.

Το κύριο όμως στοιχείο των εξελίξεων είναι ότι σήμερα το εργατικό και λαϊκό κίνημα μπορεί από καλύτερες θέσεις να κλιμακώσει τους αγώνες του για την ανατροπή της βάρβαρης μνημονιακής πολιτικής κεφαλαίου-ΕΕ-ΔΝΤ και της κυβέρνησης.

Οι δυνάμεις του μαχόμενου εργατικού κινήματος και της Αριστεράς πρέπει να συμβάλλουν εδώ και τώρα στην οικοδόμηση ενός αγωνιστικού μετώπου ρήξης και ανατροπής, για να μπει φραγμός στη βάρβαρη πολιτική τους, για την αντεπίθεση των εργατικών και λαϊκών αγώνων και διεκδικήσεων, την πτώση της κυβέρνησης, το άνοιγμα του δρόμου για συνολικότερες ανατροπές. Δεν είναι ώρα ούτε για κενολογίες για «βομβαρδισμό με νομιμότητα» ούτε λογικές αναμονής «για να ωριμάσουν οι συνθήκες», αλλά για κλιμάκωση του αγώνα για την ανατροπή.

Στηρίζουμε με τον πιο αποφασιστικό τρόπο τον ηρωικό αγώνα για να μη κλείσει η ΕΡΤ, για να μην περάσει το σχέδιο Σαμαρά – Βενιζέλου για τη διάλυση της ΕΡΤ, για να μη γίνει καμιά απόλυση, για να παραμείνει η ενημέρωση κάτω από τον έλεγχο των εργαζομένων. Με μαζική περιφρούρηση του χώρου και των εγκαταστάσεων ώστε να συνεχιστούν οι καταλήψεις. Απαιτούμε την απόσυρση της Π.Ν.Π. που εκτός από το κλείσιμο της ΕΡΤ. σηματοδοτεί τη διάλυση του δημόσιου τομέα.


Παλεύουμε να προκηρυχθεί εδώ και τώρα νέα γενική πολιτική απεργία με αίτημα να ανατραπεί η πολιτική των μνημονίων του κεφαλαίου και της ΕΕ και να φύγει τώρα η καταστροφική κυβέρνηση τους. Με ενωτική πρόσκληση να κατέβει ο λαός στο δρόμοκαι στις πλατείες, με κάλεσμα για μαζικές διαδηλώσεις και συλλαλητήρια.


Με κλιμάκωση των αγώνων, με άνοιγμα όλων των μετώπων, με πραγματικό αγωνιστικό απεργιακό κλοιό γύρω από τηνκυβέρνηση. Παλεύουμε ενάντια στην λιτότητα, την κατάργηση των ΣΣΕ, την φτώχια, την ανεργία. Κανένα σχολείο και νοσοκομείο δεν θα κλείσει. Οι δεκάδες χιλιάδες απολύσεις και το ξεπούλημα του δημόσιου τομέα θα αποτραπούν. Κανένα χαράτσι δεν πρέπει να πληρωθεί και κανένα σπίτι να χαθεί.


Στέλνουμε μήνυμα στον Σόιμπλε τον στυγνό εκπρόσωπο των πολυεθνικών και των τοκογλύφων, της ΕΕ και του γερμανικού ιμπεριαλισμού ότι είναι ανεπιθύμητος.


Η ανατροπή του μνημονιακού προγράμματος και της κυβέρνησης, μέσα από την ανάταση του εργατικού και λαϊκού κινήματος και τον λαϊκό ξεσηκωμό θα οξύνει την βαθιά κρίση του κυβερνητικού κέντρου και συνολικά του αστικού πολιτικού συστήματος. Μόνο έτσι μπορούν να αποτραπούν καταστροφικές εξελίξεις για τον λαό, να ανοίξουν δρόμοι ανατροπής. Τέτοιους δρόμους δεν ανοίγει η κεντρική γραμμή τουΣΥΡΙΖΑ που πίσω από ένα γενικόλογο αίτημα «δημοκρατίας» εννοεί την επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου με τους πιστωτές και την ΕΕ, ούτε όμως και η άρνηση του ΚΚΕ να παλέψει τώρα για ανατροπέςπαραπέμποντας τα όλα στη ωρίμανση των συνθηκών και τη «λαϊκή εξουσία».

Αντίθετα σήμερα αποκτά ξεχωριστή σημασία και άμεση επικαιρότητα το αναγκαίο, αντικαπιταλιστικό-αντιιμπεριαλιστικό πρόγραμμα για άμεση κατάργηση των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων και όλων των μέτρων και νόμων που έχουν παρθεί ενάντια στους εργαζόμενους, την άμεση έξοδο από ευρώ και την ΕΕ, την διαγραφή του χρέους, την εθνικοποίηση τραπεζών και μεγάλων επιχειρήσεων χωρίς αποζημίωση, τον εργατικό-λαϊκό έλεγχο, τις αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις. Για να υπερασπιστούμε τη δημοκρατία και πρώτα από όλα το δικαίωμά μας να αγωνιζόμαστε και να αποφασίζουμε για την πορεία της ίδιας μας της χώρας ενάντια στην νέα Ιερά Συμμαχία της γραφειοκρατίας των Βρυξελλών και της ντόπιας ολιγαρχίας του πλούτου!

Για να μπορέσει να επιτέλους να χαραχτεί ένας άλλος δρόμος απέναντι στην καταστροφή που προκαλεί η κρίση του καπιταλισμού και η προσπάθεια να ξεπεραστεί πάνω στα ερείπια των εργατικών και λαϊκών δικαιωμάτων. Με επαναστατικές αλλαγές σε μια σύγχρονη σοσιαλιστική προοπτική.

Όλες οι δυνάμεις της ριζοσπαστικής αντικαπιταλιστικής, αντιιμπεριαλιστικής, αντι-ΕΕ Αριστεράς οικοδομώντας την μετωπική τους συμπόρευση πρέπει να βάλουν πλάτη για να έχουμε μια Αριστερά που θα συμβάλει με όλες της τις δυνάμεις στον λαϊκό ξεσηκωμό στην νέα αντικαπιταλιστική προοπτική. Γιατί οι μέρες είναι κρίσιμες και όλες και όλοι θα κριθούμε από το εάν και κατά πόσο θα ανταποκριθούμε στις ευθύνες που είναι μπροστά μας. Γιατί αυτή τη φορά ο λαός και μπορεί και πρέπει να βγει νικητής.

ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΜΕΙΟΨΗΦΙΑΣ ΣΤΟΝ ΛΑΟ ΣΑΜΑΡΑ-ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΕΡΤ - ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΟΥΜΕ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΝΑ ΠΡΟΚΗΡΥΧΘΕΙ ΝΕΑ ΓΕΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ



Για έναν κομμουνισμό του πεπερασμένου

Σελ.: 248 • Σχήμα: 17 x 24
ISBN: 978-960-499-078-8 • Τιμή: 18,70€
1η έκδοση: Ιούνιος 2013
Από τις εκδόσεις «Τόπος»

Μπορούν να υπάρξουν βιώσιµες σοσιαλιστικές κοινωνίες;

Αντιφάσκουν, µήπως, µε την εγωιστική ανθρώπινη φύση;
Στο βιβλίο αναλύεται η διαδικασία της εµφάνισης της ιδιοκτησίας ως άρνηση της αρχαϊκής κοινότητας, οι αντιθέσεις των ταξικών κοινωνιών και ειδικά του καπιταλισµού, o ρόλος της ανθρώπινης φύσης στο ιστορικό γίγνεσθαι. ∆ιερευνάται ο χαρακτήρας της ανθρώπινης φύσης, µε βάση κυρίως τα δεδοµένα της νευρολογίας και της ψυχολογίας.
Το συµπέρασµα είναι ότι ο άνθρωπος είναι γενετικά κοινωνικό ον, ότι δεν υπάρχει αναλλοίωτη εγωιστική ανθρώπινη φύση και, κατά συνέπεια, δεν υπάρχει ανθρωπολογικό εµπόδιο για τον σοσιαλισµό.
Σκιαγραφούνται, τέλος, οι δυσκολίες για το πέρασµα στον σοσιαλισµό, και θεµελιώνεται η δυνατότητα ενός κοµµουνισµού του πεπερασµένου.
Η ιστορία, κατά τον µαρξισµό, είναι ένα ανοιχτό πεδίο δυνατοτήτων και, σύµφωνα µε τους Μαρξ και Ένγκελς, όρος για την επιβίωση της ανθρωπότητας είναι η επιστροφή στην αρχαϊκή κοινότητα, σε ένα ανώτερο, επιστηµονικό και τεχνολογικό επίπεδο.
Ο Ευτύχης Μπιτσάκης γεννήθηκε το 1927 στο χωριό Κάδρος της Κρήτης. Σπούδασε Χηµεία στο Πανεπιστήµιο Αθηνών, Θεωρητική Φυσική και Φιλοσοφία στο Παρίσι.
Είναι ∆ιδάκτωρ Φιλοσοφίας του Πανεπιστηµίου Paris VIII και ∆ιδάκτωρ Επικρατείας της Γαλλίας (Φιλοσοφία των Επιστηµών). Εργάστηκε στο Πυρηνικό Κέντρο του Saclay και στο Εργαστήριο Πυρηνικής Φυσικής του Collège de France. Από το 1970 έως το 1976 δίδαξε Μαθηµατικά στο Πανεπιστήµιο ΧΙ του Παρισιού και Φιλοσοφία των Επιστηµών στο Πανεπιστήµιο VIII. Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα (1976) εργάστηκε ως κύριος ερευνητής στο Εθνικό Ίδρυµα Ερευνών. Το 1981 εκλέχθηκε Τακτικός Καθηγητής στην Έδρα Φιλοσοφίας του Πανεπιστηµίου Ιωαννίνων και επί έξι έτη ήταν Κοσµήτορας της Φιλοσοφικής Σχολής. Παλαιός Υφηγητής Θεωρητικής Φυσικής του Πανεπιστηµίου Αθηνών, δίδαξε στο Φυσικό Τµήµα το µάθηµα «Εισαγωγή στις Φυσικές Θεωρίες». Κύρια ερευνητικά ενδιαφέροντα του Ε. Μπιτσάκη είναι τα θεµέλια των επιστηµών (Σχετικότητα, Κβαντική Μηχανική), η Οντολογία, η Γνωσιοθεωρία και η Φιλοσοφική Ανθρωπολογία. Βιβλία και άρθρα του σ’ αυτά τα γνωστικά πεδία κυκλοφορούν στις κυριότερες ευρωπαϊκές γλώσσες.
Ο Ε. Μπιτσάκης από τα µαθητικά του χρόνια εντάχθηκε στο αριστερό κίνηµα. Κατά τη διάρ-κεια του Εµφυλίου καταδικάστηκε σε πολυετή φυλάκιση. Στη διάρκεια της δικτατορίας µετείχε ενεργά στο αντιδικτατορικό κίνηµα της Ευρώπης, ως µέλος της ΚΕ του ΚΚΕ.
Ο Ε. Μπιτσάκης έχει αναπτύξει πολύµορφη κοινωνική δραστηριότητα στο πλαίσιο της Παγκόσµιας Οµοσπονδίας Επιστηµόνων, της Ουνέσκο, του Κέντρου Μαρξιστικών Ερευνών του Παρισιού και άλλων χωρών. Επίσης µετείχε στην οργάνωση του Ελεύθερου Ανοικτού Πανεπιστηµίου του Παρισιού και ήταν µέλος της Οµάδας του ∆ήµου Αθηναίων και του Υπ. Πολιτισµού για τη δηµιουργία των Ανοικτών Πανεπιστηµίων. Είχε την πρωτοβουλία της οργάνωσης του Σεµιναρίου «Θεµέλια των Επιστηµών» (Φυσικό Τµήµα, Πανεπιστήµιο Αθηνών) και την ευθύνη της οργάνωσης πολλών ελληνικών και διεθνών επιστηµονικών συνεδρίων. Τέλος, είχε την ευθύνη της δηµιουργίας του περιοδικού Σύγχρονα Θέµατα, µετείχε στην εκδοτική οµάδα του περιοδικού ∆ιαλεκτική και από το 1992 είναι εκδότης του θεωρητικού περιοδικού Ουτοπία.



ΕΡΓΑ ΤΟΥ



1. Είναι και Γίγνεσθαι, 1965, 2000, Στάχυ.
2. Physique Contemporaine et Matérialisme Dialectique, Éd. Sociales, Paris 1973. Μεταφράσεις του: ιαπωνικά, ισπανικά, ιταλικά, ουγγρικά.
Ελλην. µετ.: ∆ιαλεκτική και Νεότερη Φυσική, 1974, 2001, ∆αίδαλος -
Ι. Ζαχαρόπουλος.
3. La Nature dans la Pensée Dialectique, L’Harmattan, Paris, 2001. Ελλην. µετ.: Η φύση στη διαλεκτική φιλοσοφία, 1975, 2003, Ελληνικά Γράµµατα.
4. La problème du Déterminisme en physique, Thèse d’ État, Paris 1976.
5. Τα εννοιολογικά θεµέλια της Κβαντικής Μηχανικής, ∆ιατριβή για Υφηγεσία, Αθήνα 1979.
6. Η ∆υναµική του ελάχιστου, 1979, 2003, ∆αίδαλος – Ι. Ζαχαρόπουλος.
7. Θεωρία και Πράξη, 1980, 1998, Gutenberg.
8. Φιλοσοφία του Ανθρώπου, 1980, 1991, Gutenberg.
9. Physique et Matérialisme, Éd. Sociales, Paris 1983, Μετάφραση: ουγγρικά.
10. Καρλ Μαρξ, ο θεωρητικός του προλεταριάτου, 1983, Gutenberg.
11. Τι είναι Φιλοσοφία, 1984, 1985, Σύγχρονη Εποχή.
12. Ιδεολογικά, 1986, Gutenberg.
13. Ρήξη ή ενσωµάτωση;, 1989, Σύγχρονη Εποχή.
14. Ένα φάντασµα πλανιέται,
1992, 1993, Στάχυ.
15. Το αειθαλές δέντρο της γνώσεως, 1995, 1996, Στάχυ.
16. La Nouveau Réalisme Scientifique, L’Harmattan, Paris 1997. Μετάφραση: ιταλικά. Ελλην. µετ.: Ο νέος επιστηµονικός ρεαλισµός, 1999, Gutenberg.
17. Ο δαίµων του Αϊνστάιν, 2000, 2001, Gutenberg.
18. Γονίδια του µέλλοντος, 2001, Προσκήνιο.
19. ∆ρόµοι της ∆ιαλεκτικής, Άγρα, 2003.
20. Οι πόλεµοι της Νέας Τάξης (µε ∆. Μπελαντή), Προσκήνιο, 2005.
21. Η εξέλιξη των θεωριών της Φυσικής, ∆αίδαλος – Ι. Ζαχαρόπουλος, 2008.
22. Από την πυρά στον άµβωνα, Τόπος, 2009.
23. La Matière et l’ Esprit. Ελλην. µετ. Η ύλη και το πνεύµα, Άγρα, 2011, µετ. στα Ιταλικά (υπό έκδοση).
70 χρόνια από την εκτέλεση του Π.Πουλιόπουλου 
5/6/2013
 Σαν σήμερα εκτελέστηκε ο μεγάλος επαναστάτης και διανοούμενος Π. Πουλιόπουλος, μαζί με πάνω από εκατό άλλους φυλακισμένους από τις ιταλικές κατοχικές δυνάμεις στο Νεζερό, κοντά στη Λάρισα, σε αντίποινα για την ανατίναξη του Γοργοπόταμου. Ο Π.Πουλιόπουλος μέχρι την τελευταία στιγμή, αγωνίζεται για την ζωή, για την δική του και των συντρόφων του. Στο χώρο της εκτέλεσης μιλάει δυνατά στους Ιταλούς στρατιώτες στη γλώσσα τους, οι άλλοι σύντροφοι καταλαβαίνουν ελάχιστα μόνο τις λέξεις που μοιάζουν με τις ελληνικές : ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ, ΔΙΕΘΝΙΣΜΟΣ, ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ.
 Οι διηγήσεις Ιταλών και Ελλήνων μας λένε ότι οι στρατιώτες αρνήθηκαν να χτυπήσουν, τότε ο αξιωματικός σκοτώνει τον Πουλόπουλο.
Ήταν μόλις 43 χρονών και 3 μηνών. Ο Π. Πουλιόπουλος γεννήθηκε στη Θήβα στις 10 Μαρτίου 1900. Το 1919 μπήκε στη Νομική σχολή, την ίδια χρονιά εντάσσεται στο ΣΕΚΕ (το μετέπειτα ΚΚΕ). Το 1920 υπηρέτησε στον Ελληνικό Στρατό κατά το ελληνοτουρκικό πόλεμο 1919-1920. Συνελήφθη το 1922 για αντιπολεμική δράση και παραπέμφθηκε σε στρατοδικείο στη Σμύρνη με την προοπτική της εκτέλεσης, με την κατάρρευση όμως αφέθηκε ελεύθερος.
 Από το 1923-1925 έπαιξε ηγετικό ρόλο στο κίνημα βετεράνων του πολέμου και το 1924 εκλέχτηκε πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Παλαιών Πολεμιστών και Θυμάτων Στρατών. Πήρε μέρος στο 3ο έκτακτο συνέδριο του ΣΕΚΕ, το 1924, στο οποίο αποφασίστηκε η μπολσεβικοποίηση του κόμματος και εκλέχτηκε πρώτος γραμματέας του ΚΚΕ σε ηλικία 24 ετών. Στις 24 Αυγούστου 1925 δικάστηκε στην Αθήνα με την κατηγορία ότι προωθούσε την αυτονομία της Μακεδονίας και της Θράκης. Οι κατηγορίες απορρίφθηκαν, αλλά αντί να απελευθερωθεί εξορίστηκε στη Φολέγανδρο, όπου αφέθηκε ελεύθερος το 1926 με την πτώση της δικτατορίας του Πάγκαλου.
 Στο συνέδριο του κόμματος το Μάρτιο του 1927, μαζί με το Γιωτσόπουλο απομακρύνθηκαν από την κεντρική επιτροπή και τον ίδιο χρόνο διαγράφτηκαν από το ΚΚΕ. Σχημάτισαν μια αντιπολιτευτική ομάδα σε συντονισμό με τη Διεθνή Αριστερή Αντιπολίτευση υπό την ηγεσία του Τρότσκι. Έδιδαν το ΣΠΑΡΤΑΚΟ και αρνήθηκαν να ενωθούν με τους αρχειομαρξιστές.
Το 1934, η ομάδα του Πουλιόπουλο και μια ομάδα που είχε διασπαστεί από τους αρχειομαρξιστές με επικεφαλής τον Μ. Ράπτη (Πάμπλο) ενώθηκαν και σχημάτισαν την Οργάνωση Κομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδας (ΟΚΔΕ). Στο σταλινισμό που επικρατούσε στο ΚΚΕ και στην 6η ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ που θεωρούσε ότι η επανάσταση στην Ελλάδα πρέπει να είναι αστικοδημοκρατική ο Π. Πουλιόπουλος υποστήριξε το σοσιαλιστικό χαρακτήρα της επανάστασης που είναι αναγκαία στην Ελλάδα, μιας και η αστική τάξη δεν μπορούσε να υλοποιήσει τα προβλήματα της χώρας. Ο Π. Πουλιόπουλος υπήρξε επικριτικός για την κατάσταση της ΕΣΣΔ και την κατάλυση της εργατικής δημοκρατίας αλλά ότι θα πρέπει να υποστηριχθεί σε περίπτωση επίθεσης από τα καπιταλιστικά κράτη.
 Το 1938 πήρε την πρωτοβουλία να ενώσει τους έλληνες τροτσκιστές στην Ενιαία Οργάνωση Κομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδας (ΕΟΚΔΕ), όπου το Σεπτέμβριο του 1938 η ΕΟΚΔΕ συμμετείχε στην ίδρυση της 4ης Διεθνούς στο Παρίσι. Το 1938 συνελήφθη και φυλακίστηκε στην Ακροναυπλία, στον β' παγκόσμιο πόλεμο υποστήριξε ότι ο χαρακτήρας του δεν πρέπει να είναι αντιφασιστικός αλλά είναι πόλεμος ανταγωνισμόυ ανάμεσα σε αντίπαλα εθνικά κράτη λόγω της οικονομικής κρίσης και ότι η εργατική τάξη και το κομμουνιστικό κίνημα δεν έπρεπε να συνταχτούν με τις αντίστοιχες αστικές τάξεις και τα εθνικά κράτη.

 Εκδόσεις έργων του Δημοκρατική ή Σοσιαλιστική Επανάσταση στην Ελλάδα,  Λαικά Μέτωπα Άρθρα, Θέσεις και Πολεμικές Πόλεμος κατα του πολέμου