Η πολιτική κηδεία του Θεόδωρου Μεγαλοοικονόμου θα γίνει την Τρίτη 28 Ιούλη στις 12:30 στο Α΄ Νεκροταφείο
Αντί στεφάνων, ο ίδιος είχε ζητήσει να κατατεθούν χρήματα στο Δίκτυο Ακούγοντας Φωνές.
Τράπεζα Πειραιώς
Αριθμός Λογαριασμού: 50 6508 6467 090
IBAN: GR2201720650005065086467090
Δικαιούχος: HEARING VOICES NETWORK ΕΛΛΑΔΑΣ
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αποχαιρετά τον αγωνιστή της επαναστατικής αριστεράς Θόδωρο Μεγαλοοικονόμου
Έφυγε από τη ζωή την Παρασκευή 24 Ιουλίου 2026, μετά από παρατεταμένη μάχη με ανίατη ασθένεια, ο αγωνιστής της επαναστατικής αριστεράς, ψυχίατρος Θόδωρος Μεγαλοοικονόμου.
Στρατευμένος στην υπόθεση της κοινωνικής απελευθέρωσης και της σοσιαλιστικής επανάστασης ήδη από τα χρόνια της στρατιωτικής δικτατορίας, ο Θόδωρος Μεγαλοοικονόμου ήταν πολυσχιδής προσωπικότητα.
Σπουδαίος γιατρός και επίμονος αγωνιστής, αφήνει πίσω του σημαντικό επιστημονικό και πολιτικό συγγραφικό έργο. Κυρίως όμως αφήνει το παράδειγμα της ζωής του. Την σεμνή διαδρομή, την πολύχρονη θητεία στους πολιτικούς και κοινωνικούς αγώνες. Την ουσιαστική συμπαράσταση στο πλευρό κάθε αδύναμου, κάθε αδικημένου. Την ακούραστη δημιουργική συμμετοχή σε επιστημονικές και κινηματικές πρωτοβουλίες στις οποίες συνεχώς πρωτοστατούσε.
Μερικές μόνο από τις οργανώσεις και συλλογικότητες που κόσμησε με τη συμμετοχή του, ήταν η Εργατική Διεθνιστική Ένωση –ΕΔΕ και μετέπειτα το Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα –ΕΕΚ, η Μαχόμενη Αριστερά, το Μέτωπο Ριζοσπαστικής Αριστεράς –ΜΕΡΑ, αργότερα η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στα ψηφοδέλτια της οποία συμμετείχε το 2023 και το 2024 και η Κομμουνιστική Απελευθέρωση της οποίας ήταν ιδρυτικό μέλος.
Στο υγειονομικό κίνημα μέσα από την ΑΡΣΙ και το Ενωτικό Κίνημα για την Ανατροπή συνέβαλε στην ανάπτυξη και διαμόρφωση της ριζοσπαστικής πτέρυγας στο κίνημα των γιατρών.
Πρωτοστάτησε στην «Πρωτοβουλία για ένα Πολύμορφο Κίνημα στην Ψυχική Υγεία». Μέχρι το τέλος αγωνιζόταν και κατάγγελλε την αντιδραστική «ψυχιατρική μεταρρύθμιση», τον νόμο Βαρτζόπουλου και την ιδιωτικοποίηση της ψυχικής υγείας.
Ιδιαίτερα σημαντική υπήρξε η συμβολή του στον αγώνα για τα δικαιώματα των προσφύγων μέσα από τον ΣΥΠΡΟΜΕ, στη δράση της Λαϊκής Συνέλευσης Κολωνού – Ακαδημίας Πλάτωνος – Σεπολίων, στα Κοινωνικά Ιατρεία και στις πρωτοβουλίες αλληλεγγύης στην κοινότητα των Προσφυγικών. Συμμετείχε επίσης στo κίνημα στήριξης της υπόθεσης της 12χρονης από τον Κολωνό, ενώ ήταν μέλος της Αντικαπιταλιστικής Ανατροπής στην Αθήνα και υποψήφιος με το ψηφοδέλτιο της Ανατρεπτικής Συμμαχίας στην Αθήνα.
Πολύ σημαντικό ήταν και το επιστημονικό του έργο. Σπούδασε Ιατρική στο ΕΚΠΑ και ως ψυχίατρος από το 1982, ήρθε σε επαφή με το κίνημα της εναλλακτικής ψυχιατρικής και τις πρωτοπόρες αντιλήψεις του Ιταλού καθηγητή Φράνκο Μπαζάλια. Υποστήριζε έμπρακτα την άποψη ότι «Η Ελευθερία είναι θεραπευτική». Εργάστηκε διαδοχικά σε τρία ψυχιατρεία στο Δρομοκαΐτειο (1986-1990), στο ΚΘ Λέρου (1990-1999) και στο ΨΝΑ (1999-2014) παίρνοντας πρωτοβουλίες για πρακτικές και προγράμματα ριζικής αποδόμησης και ξεπεράσματος των ιδρυματικών πρακτικών.
Το συγγραφικό του έργο περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τα βιβλία «Λέρος, μια ζωντανή αμφισβήτηση της κλασικής ψυχιατρικής» (2016) και «Ρωγμές, ρήγματα και αντιστάσεις στην κυρίαρχη ψυχιατρική» (2019), «Δρομοκαΐτειο, Λέρος, Δαφνί. Ο ένας τοίχος μετά τον άλλο» (2022), και «Ποια ψυχική υγεία και ποια ψυχιατρική, σε ποια κοινωνία…» (2024), καθώς και πληθώρα άρθρων σε ελληνικά και ξένα επιστημονικά περιοδικά και συλλογικές εκδόσεις.
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αποχαιρετά με σεβασμό και τιμή τον ακατάβλητο αγωνιστή της επαναστατικής αριστεράς. Η πολιτική κηδεία του θα γίνει την Τρίτη 28 Ιουλίου στις 12:30 στο Α’ Νεκροταφείο.
Αντικαπιταλιστική Ανατροπή στην Αθήνα: Σημαντική η πολιτική συμβολή του στον αγώνα για την κοινωνική χειραφέτηση
Με μεγάλη οδύνη πληροφορηθήκαμε την Παρασκευή 24/7 τον θάνατο του αγαπημένου συντρόφου μας Θοδωρή Μεγαλοοικονόμου. Ο Θοδωρής αποτέλεσε ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Αντικαπιταλιστικής Ανατροπής στην Αθήνα, και όλο το μέχρι τώρα διάστημα της λειτουργίας της συνέβαλε με καθοριστικό τρόπο στο σύνολο της δράσης της σε όλα τα μέτωπα.
Ως ψυχίατρος είχε μια πολύ σημαντική και ευρύτερα αναγνωρισμένη συμβολή στο επιστημονικό του πεδίο, όντας στυλοβάτης στη συγκρότηση και διεύρυνση με μεγάλο ακαδημαϊκό έργο μιας ριζοσπαστικής και απελευθερωτικής ματιάς στον τομέα της ψυχικής υγείας. Αποτέλεσε έτσι ένα εξαιρετικά σπάνιο και σήμερα πολύ αναγκαίο παράδειγμα προσωπικής σύνδεσης μιας σημαντικής κοινωνικής επαγγελματικής πρακτικής με ένα εντυπωσιακό επιστημονικό βάθος, και, κυρίως, την οργανική ένταξη αυτών σε μια πραγματικά επαναστατική πολιτική συμβολή στον αγώνα για την κοινωνική χειραφέτηση.
Ταυτόχρονα, ο Θοδωρής Μεγαλοοικονόμου ήταν διαχρονικά μια σταθερή παρουσία στις καθημερινές και κινηματικές εκφάνσεις αυτού του αγώνα στον δρόμο. Σε πορείες, μοιράσματα, εκδηλώσεις, συνελεύσεις και συζητήσεις, σε μια γεμάτη ζωή αδιάκοπης ανιδιοτελούς συμμετοχής στις τάξεις της επαναστατικής αριστεράς.
Με αυτό τον τρόπο επέδρασε έντονα και στην Αντικαπιταλιστική Ανατροπή, και μέσω και αυτής σε ευρύτερα πεδία της κοινωνικής πολιτικής του δήμου Αθήνας: στην πολιτική για τους/ις τοξικοεξαρτημένους/ες, τους/ις άστεγους/ες, τους/ις προσφυγ(ισσ)ες, στην αντιφασιστική δράση, στην έμφυλη βία, στην υπεράσπιση όλων των πληβειακών στρωμάτων. Παρείχε καίρια συμβολή στη συγκρότηση της αντίληψης και των θέσεων μας για αυτά τα ζητήματα και αποτέλεσε σταθερά την κινητήρια δύναμη μας για τον προσανατολισμό της ματιάς και της δουλειάς μας σε αυτά και στα ευρύτερα προβλήματα της ακραίας φτώχειας στην πίσω αυλή της Αθήνας. Χαρακτηριστικά παραδείγματα από την πολύπλευρη συμβολή του ήταν το ενδιαφέρον του για τα Προσφυγικά, η συμμετοχή του στον αγώνα για την υποστήριξη της υπόθεσης της 12χρονης, στη δίκη για την οποία ήταν και μάρτυρας, καθώς και η μόνιμη και έντονη ενασχόλησή και υποστήριξη του στο ζήτημα του Πολυδύναμου Κέντρου Αστέγων.
Παράλληλα, ξεχώριζαν οι τοποθετήσεις του για την ανάγκη εξόδου από αυτό το κοινωνικό σύστημα της βαρβαρότητας, ως προαπαιτούμενο για την οριστική επίλυση όλων αυτών των προβλημάτων, αλλά και για την ανάγκη δημιουργίας ενός πραγματικού επαναστατικού πολιτικού φορέα για αυτό.
Ο σύντροφος μας διακρίνονταν για την ακαταπόνητη διάθεση συμβολής και υποστήριξης κάθε στιγμή σε κάθε ανάγκη, για τη συντροφικότητα του, απέναντι και σε διαφορετικές προσεγγίσεις, καθώς και για τη μεγάλη ευγένεια και ηρεμία με την οποία διατύπωνε τις απόψεις του και γενικότερα στεκόταν στο πλευρό μας.
Θα λείψει πολύ σε εμάς, στον επαναστατικό αγώνα για έναν καλύτερο κόσμο, καθώς και σε κάθε ευάλωτο και πληττόμενο μέλος της κοινωνίας.
Τα πιο θερμά μας συλλυπητήρια στην οικογένεια του.
Η πολιτική κηδεία του Θεόδωρου Μεγαλοοικονόμου θα γίνει την Τρίτη 28 Ιούλη στις 12:30 στο Α’ Νεκροταφείο.
Ενωτικό Κίνημα για την Ανατροπή: Αποχαιρετισμός στον σύντροφο Θόδωρο Μεγαλοοικονόμου
Όλοι και όλες είμαστε θνητοί και θνητές. Πραγματική αθανασία είναι η μνήμη των ανθρώπων. Πραγματική αθανασία είναι να καταγράφεσαι στην μνήμη των ανθρώπων ως Άνθρωπος με Α κεφαλαίο, δηλαδή Άνθρωπος που νοιάζεται για τους ανθρώπους και όχι ως ασήμαντο ιδιοτελές ανθρωπάκι που νοιάζεται μόνο για τον εαυτό του, για χρήμα και αξιώματα.
Ο σύντροφος Θόδωρος επάξια καταγράφεται στη συλλογική μνήμη ως Άνθρωπος με Α κεφαλαίο.
Ως Ψυχίατρος στο Δρομοκαΐτειο (1986-1990), στο ΚΘ Λέρου (1990-1999) και στο ΨΝΑ (1999-2014) ήταν πρωτοπόρος στα προγράμματα ριζικής αποδόμησης και ξεπεράσματος των ιδρυματικών πρακτικών. Στη δράση του για ένα εναλλακτικό κίνημα στην ψυχική υγεία έθεσε το ζήτημα μιας νέας προσέγγισης του ψυχικά πάσχοντα, με προσέγγιση ομάδας, κοινότητας και εξωστρεφούς αντίληψης, από κοινού με άτομα με ψυχιατρική εμπειρία, οικογένειες, λειτουργούς ψυχικής υγείας, κοινωνικά κινήματα. Για την «επαναφορά» του ασθενούς στην κοινωνία και όχι στην καταδίκη του στην απομόνωση και τον περιορισμό.
Ως κοινωνικός αγωνιστής και πολιτικοποιημένη προσωπικότητα υπήρξε πάντα άδολος ιδεολόγος και συνεπής μαχητής της επαναστατικής αριστεράς και των κοινωνικών κινημάτων. Πρωτοπόρος ως το τέλος, ακόμα και τους τελευταίους μήνες που ταλαιπωρήθηκε από την σοβαρή νόσο η οποία τελικά μας τον στέρησε. Εκτός από το υγειονομικό κίνημα υποδειγματική ήταν η αλληλεγγύη και η στήριξη των δικαιωμάτων, ιδιαίτερα των πιο ευάλωτων και κατατρεγμένων. Των προσφύγων, των μεταναστών, των ανέργων, των εξαρτημένων, των αστέγων, των θυμάτων σεξουαλικής εκμετάλλευσης. Η δράση του για τα δικαιώματα των προσφύγων, στην υπόθεση της 12χρονης και στην κατακεραύνωση των παιδοβιαστών, η συμβολή του στα Κοινωνικά Ιατρεία και στην κοινότητα των Προσφυγικών άφησαν πολύ ισχυρό αποτύπωμα.
Ως Ενωτικό Κίνημα για την Ανατροπή αισθανόμαστε εξαιρετικά υπερήφανοι και υπερήφανες που ως μέλος μας ο Θόδωρος συνέβαλε στο ανεξάρτητο ταξικό υγειονομικό κίνημα όχι μόνο πριν συνταξιοδοτηθεί αλλά διαρκώς όλα τα τελευταία χρόνια. Μέχρι το τέλος αγωνιζόταν και κατάγγελλε την αντιδραστική «ψυχιατρική μεταρρύθμιση» και την ιδιωτικοποίηση της ψυχικής υγείας, με το νόμο Βαρτζόπουλου. Συμμετείχε στην «Πρωτοβουλία για ένα Πολύμορφο Κίνημα στην Ψυχική Υγεία».
Αντίο σύντροφέ μας. ΑΘΑΝΑΤΟΣ.
Επιτροπή Αλληλεγγύης στη 12χρονη
Ένα μεγάλο ευχαριστώ και μια βαθιά υπόκλιση στον δικό μας Θοδωρή
Ο δικός μας Θοδωρής μιλούσε απλά, σύντομα και κατανοητά αν και ήταν γνωστή η δεινή του ικανότητα στις δύσκολες, θεωρητικές, ψυχιατρικές αναλύσεις.
Ο δικός μας Θοδωρής ασχολιόταν με τον σημερινό αγώνα, αυτόν που είχαμε μπροστά μας, αυτόν που δεν χωρούσε αναβολή αν και είχε ένα πλούσιο παρελθόν να αναφερθεί.
Ο δικός μας Θοδωρής ερχόταν στις συζητήσεις της Επιτροπής και μας άκουγε υπομονετικά όλες/ ους/α, χωρίς να μας διακόπτει ή να μας αμφισβητεί.
Ο δικός μας Θοδωρής μάς έδειξε στην πράξη, την «άλλη ψυχιατρική», αυτήν που δεν βλέπει «περιστατικά» και «προβλήματα » αλλά ανθρώπους με καταπατημένα δικαιώματα από άλλους ανθρώπους ακόρεστα διψασμένους για έλεγχο και εξουσία.
Ο δικός μας Θοδωρής στάθηκε απέναντι σε αγέλη εξαγριωμένων, καλοπληρωμένων νομικών, σε πάνοπλο κατασταλτικό στρατό και σε αλαζονική πολιτική γραφειοκρατία για να υπερασπιστεί το παιδί.
Ο δικός μας Θοδωρής δεν δήλωσε ποτέ κούραση ή μη διαθεσιμότητα σε αγώνες. Πολέμησε δίπλα μας, όχι μπροστά μας, ενωμένος μαζί μας.
Ο δικός μας Θοδωρής απαντούσε στα δύσκολα με χαμόγελο, ηρεμία και καθαρή σκέψη.
Τον δικό μας Θοδωρή κανείς/μια/ένα δεν σκέφτηκε να τον αποκαλέσει « κύριο Μεγαλοοικονόμου».
Όταν μάθαμε τον θάνατό του αναρωτηθήκαμε: Ήταν ο Θοδωρής 79 χρονών; Ήταν ο Θοδωρής άρρωστος;
Σε ευχαριστούμε Θοδωρή μας που ενσάρκωσες για εμάς το αγαπημένο σου τραγούδι (canzone arrabiata) και παρέμεινες ως το τέλος ένα χαρούμενο και οργισμένο τραγούδι ανθρωπιάς απέναντι στην αδικία και την εξουσία.
Μεγάλη μας τιμή που σε γνωρίσαμε και αγωνιστήκαμε δίπλα σου.
Κάπου εδώ θα παρέμβαινες λέγοντας: Ναι, εντάξει, τελειώνετε, έχουμε να μιλήσουμε για τα προσφυγικά, για την επόμενη δίκη των παιδοβιαστών και τόσα άλλα…
Λαϊκή Συνέλευση Κολωνού, Σεπολίων, Ακαδημίας Πλάτωνα: Μια ζωή συνδεδεμένη με το όραμα της κοινωνικής απελευθέρωσης
Έφυγε από κοντά μας ο πολυαγαπημένος μας Θοδωρής,ο σύντροφός,φίλος,ο γιατρός,ο θεωρητικός και πρακτικός πυλώνας της εναλλακτικής ψυχιατρικής στην Ελλάδα,ο στρατευμενος απο τα φοιτητικά του χρόνια στις γραμμές της αντικαπιταλιστικη; επαναστατικής Αριστεράς που συνέδεσε τη ζωή του με τα οράματα της κοινωνικής απελευθέρωσης, μα πιο πολύ ο Θοδωρής που γνωρίσαμε και βαδίσαμε μαζί στους δρόμους του αγώνα.
Όσες/οι από τη ΛΣ συμπορευτηκαμε μαζί του τα τελευταία χρόνια μέσα από την πρωτοπόρα συμμετοχή και δράση του στο κίνημα αλληλεγγύης για την 12χρονη ,γνωρίσαμε ένα σπάνιο άνθρωπο,η επιστημονική ιδιότητα του ψυχιάτρου υποκλινόταν σταθερά μπροστά στην αδιαπραγμάτευτη ανθρώπινη διάστασή του και την έμπρακτη κοινωνική αλληλεγγύη. Για τον Θοδωρή , η ψυχική οδύνη δεν ήταν ένα απομονωμένο ιατρικό σύμπτωμα, αλλά το άμεσο αποτέλεσμα της κοινωνικής βίας, της εκμετάλλευσης και του συστημικού αποκλεισμού.
Το έργο του Θοδωρη συνδέεται άρρηκτα με την πολύπλευρη κοινωνική του δράση. Η επιστημονική του θέση ότι το τραύμα γεννάται και θεραπεύεται μέσα στην κοινωνία αποτέλεσε την πυξίδα για τη δυναμική του συμμετοχή στο κίνημα αλληλεγγύης για τη 12χρονη από τον Κολωνό. Ενεργό μέλος της ΛΣ και της επιτροπής αλληλεγγύης, μετέφερε τη θεωρητική του αντίσταση ενάντια στη συστημική κακοποίηση απευθείας στους δρόμους.
Είναι γνωστές οι δημόσιες παρεμβάσεις του, οι ομιλίες του σε ανοιχτές εκδηλώσεις που κατήγγειλε με σθένος τη δευτερογενή θυματοποίηση της ανήλικης από τους κρατικούς μηχανισμούς, τα κυκλώματα παιδοβιαστων και τραφικινγκ,πάντα παρον και στις κινητοποιήσεις και στους δρόμους, στήριξε τον συλλογικό αγώνα της γειτονιάς για να σπάσει η συγκάλυψη. Ήταν δίπλα στη 12χρονη και την οικογένειά της και συγχρόνως μέσα από την γλυκύτητα την ευγένεια που τον διέκρινε την διαλεκτική του σκέψη στις συνελεύσεις και τις συζητήσεις μας στη λαϊκή συνέλευση και την επιτροπή αλληλεγγύης μας άνοιξε νέους ορίζοντες για τη δράση που πρέπει να αναπτύσσουν οι συλλογικότητες γειτονιάς και τη σχέση τους με τα πιο ευάλωτα και πληβειακα στρώματα,για αυτό η συμβολή του στο κίνημα που αναπτύχθηκε και νίκησε ενάντια σε κράτος ,θεσμούς και κυκλώματα τραφικινγκ ήταν καθοριστική
Ο «Θοδωρής των αποκλεισμένων» απέδειξε με τη στάση του ότι η ψυχιατρική οφείλει να απελευθερώνει τις ψυχές και η κοινωνική δράση να προστατεύει τα πιο ευάλωτα κομμάτια της κοινωνίας, αφήνοντας πίσω του μια ανεξίτηλη παρακαταθήκη ταξικής αλληλεγγύης και κοινωνικής χειραφέτησης.
Τα θερμά μας συλλυπητήρια στην σύντροφό του Δώρα,τα παιδιά και τους συγγενείς τις/ους συντρόφους και φίλους του.
Η πολιτική κηδεία θα γίνει την Τρίτη 28 Ιούλη στις 12.30 στο Α νεκροταφείο
Η ΟΚΔΕ-Σπάρτακος τον αποχαιρετά με βαθιά λύπη
Ο Θόδωρος υπήρξε για χρόνια πολύτιμος σύντροφος και παραδειγματικός αγωνιστής, με πλούσια συμβολή στον αγώνα για την πραγματική ψυχιατρική μεταρρύθμιση.
Αγωνίστηκε για όλη σχεδόν τη διάρκεια του εργασιακού του βίου ενάντια στο πιο απάνθρωπο πρόσωπο της ψυχιατρικής στη χώρα μας, πρώτα στο Δρομοκαΐτειο, μετά στο Κρατικό Θεραπευτήριο Λέρου και αργότερα στο ΨΝΑ. Πρέσβευε μια ψυχιατρική δημοκρατική, απελευθερωτική στην ουσία της, με επίκεντρο τον άνθρωπο και τις πολύπλευρες ανάγκες του, σε πλήρη αντιπαράθεση με τις πολιτικές του ελληνικού κράτους και των φαρμακευτικών εταιρειών. Οι συνεργάτες του τον θαύμαζαν για την βαθιά επιστημονική και πολιτική συγκρότησή του, την αστείρευτη ενέργειά του και το πάθος με το οποίο δινόταν σε κάθε μικρή και μεγάλη μάχη, στο νοσοκομείο, τη γειτονιά, την κεντρική πολιτική σκηνή. Σημαντικότατη ήταν η συμβολή του σε κάθε αγώνα στον οποίο ενεπλάκη, όπως στην Πρωτοβουλία για ένα Πολύμορφο Κίνημα στην Ψυχική Υγεία, το ΣΥΠΡΟΜΕ, τη Λαϊκή Συνέλευση Κολωνού-Ακαδημίας Πλάτωνος, τις πρωτοβουλίες αλληλεγγύης στην κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών και τις δημοτικές κινήσεις της αντικαπιταλιστικής αριστεράς στο Δήμο Αθηναίων. Μέχρι το τέλος δεν έπαψε να συμμετέχει, να εκπαιδεύει νεότερους συντρόφους και συντρόφισσες και να εμπνέει.
Ο Θόδωρος από νεαρή ηλικία αναγνώρισε την αναγκαιότητα της οργανωμένης πάλης και ήταν στρατευμένος στην επαναστατική αριστερά, πρώτα μέσα από τις γραμμές της Εργατικής Διεθνιστικής Ένωσης, αργότερα στο Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα και τα τελευταία χρόνια συμμετείχε ενεργά στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ και την Κομμουνιστική Απελευθέρωση. Ως αναγκαίο συμπλήρωμα στη ριζοσπαστική πρακτική του, ανέπτυξε πλούσιο συγγραφικό έργο, το οποίο αποτελεί σημαντική παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές αγωνιστών και αγωνιστριών.
Μαζί του βρεθήκαμε σε σειρά μετώπων και σημαντικών αγώνων τις τελευταίες δεκαετίες, στα Κοινωνικά Ιατρεία, στη δημιουργία των οποίων υπήρξε πρωτεργάτης, καθώς και στον αγώνα ενάντια στη διάλυση των υπηρεσιών δημόσιας ψυχικής υγείας των τελευταίων ετών. Η γνώμη του, η ενέργειά του καθώς και η γνώριμη μορφή του σε κάθε μικρή και μεγάλη κινητοποίηση θα μας λείψουν πολύ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου