Η Πνύκα Ως… Εξιλαστήριο /// ΠΡΙΝ

 

Η Πνύκα αναδεικνύεται σε ιδανικό φόντο πολιτικής διαφήμισης. Έστω και αν για την αξιοποίησή της δεν πληρώνουν οι διαφημιζόμενοι, αλλά αυτοί που την προσφέρουν. Όχι τυχαία, μετά την ομιλία του Μακρόν εκεί, το 2017, η Γαλλία μετατράπηκε στον βασικό προμηθευτή όπλων της Ελλάδας, αξίας πολλών δισ. ευρώ. Το δε… διάγγελμα του Ρούμπιο συνοδεύτηκε από μια επιταγή 4 δισ., πάλι για όπλα. Με τέτοια ποσά, βεβαίως, δικαιούσαι ως αντάλλαγμα μερικά αποθεωτικά λόγια για τη χώρα σου. Κι αν όχι για το σήμερα, τουλάχιστον για την ένδοξη αρχαιότητά της, που τείνει να μετατραπεί σε εγχειρίδιο το οποίο δικαιώνει όλες τις βαρβαρότητες της Δύσης και του καπιταλισμού, τους πολέμους και τις γενοκτονίες. «Είναι ευθύνη της δικής μας γενιάς να δώσουμε μία δυνατή Ευρώπη στους νέους», είχε πει ο Μακρόν, επικαλούμενος τον Περικλή – σήμερα συνειδητοποιούμε τι εννοούσε, με την αντιδραστική-πολεμική στροφή Ευρώπης και Γαλλίας.

 

Ο Ρούμπιο το τερμάτισε. «Η ιστορία της Αμερικής φέρει παντού τα αποτυπώματα της αρχαιότητας. Η Ελλάδα είναι κυριολεκτικά χαραγμένη στην αρχιτεκτονική της κυβέρνησής μας», είπε. «Στην Αθήνα βρήκαμε την πρώτη πλήρη πραγμάτωση όλων των ουσιωδών γνωρισμάτων που θα όριζαν τη Δύση: έντονο ατομικισμό και ακατάπαυστη φιλοδοξία· τολμηρή εξερεύνηση και εφευρετικότητα· λαχτάρα για ανακάλυψη, περιπέτεια, κίνδυνο και δόξα», συνέχισε – και συμπέρανε: «Οι άνδρες που δημιούργησαν τον Παρθενώνα έχτιζαν προς τα πάνω. Πίστευαν ότι η υψηλότερη και ευγενέστερη φιλοδοξία στη ζωή ήταν να ξεπεράσουν όλους τους άλλους, να είναι οι καλύτεροι στα πάντα»

«Όχι στο όνομά μας!», πρέπει να είναι η απάντησή μας. Μαζί με τα λόγια του Κολοκοτρώνη, που είχε πει στον ίδιο χώρο το 1838: «Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πως δεν έχομε άρματα». Την κάνανε. Εμείς;

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΠΡΙΝ που κυκλοφόρησε 10-11 Οκτωβρίου