ΚΚΕ : Για Τη Συνάντηση Του Πρωθυπουργού Με Τους Αγρότες Και Τις Δηλώσεις Της Κυβερνητικής Εκπροσώπου

Τα μέτρα, που ανακοίνωσε η κυβέρνηση για τη «στήριξη του αγροτικού κόσμου», αποτελούν ελιγμό κάτω από την πίεση του αγροτικού κινήματος. Είναι μέτρα που δε δίνουν διέξοδο στην επιβίωση των μικρομεσαίων αγροτών. Αρμόδιο να απαντήσει σε ένα προς ένα τα μέτρα είναι το οργανωμένο αγροτικό κίνημα, που εκφράζει τις ανάγκες όχι των εύπορων, αλλά των μεσαίων και κατώτερων στρωμάτων των αγροτών.

Ως σύνολο κινούνται στην αντιλαϊκή κατεύθυνση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, η οποία είναι αποφασισμένη να καταργήσει ό,τι έχει απομείνει από τον κοινωνικό χαρακτήρα της ασφάλισης, με αποτέλεσμα την αύξηση των εισφορών και τη μείωση των συντάξεων. Αυτό που «αλλάζει» είναι η διάρκεια της μεταβατικότητας, κατά δυο χρόνια, για την πλήρη εφαρμογή των ήδη γνωστών κυβερνητικών στόχων.

Η Λαϊκή Ενότητα Μπροστά Στις Εξελίξεις / της Μαρία Μπόλαρη

της Μαρία Μπόλαρη * 

Πέντε μόλις μήνες μετά την εκλογική νίκη της στις εκλογές της 20/9, η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου βυθίζεται σε βαθιά κρίση. Προσπαθώντας να εκπληρώσει την πρώτη μνημονιακή υποχρέωσή της –την κατεδάφιση του δημόσιου ασφαλιστικού συστήματος– ήρθε σε σύγκρουση με την κοινωνική βάση που στήριξε την εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ το Γενάρη του 2015.
 

Αυτό το ρήγμα πυ­ρο­δό­τη­σε την πο­λι­τι­κή αστά­θεια και άνοι­ξε τη δη­μό­σια συ­ζή­τη­ση περί «διεύ­ρυν­σης» του κυ­βερ­νη­τι­κού μπλοκ, συ­ζή­τη­ση όπου δεν απο­κλεί­ε­ται –κάθε άλλο, μά­λι­στα– το εν­δε­χό­με­νο της οι­κου­με­νι­κής συ­γκυ­βέρ­νη­σης μαζί με τη ΝΔ. Και έχει ση­μα­σία να θυ­μό­μα­στε όλοι ότι τόσο η κοι­νω­νι­κή αντι­πα­ρά­θε­ση όσο και η πο­λι­τι­κή αστά­θεια είναι ακόμα στα αρ­χι­κά τους στά­δια. Η τε­λι­κή μορφή του ασφα­λι­στι­κού, το φο­ρο­λο­γι­κό και το ερ­γα­σια­κό θα κρί­νουν πολλά. Μέσα σε αυτές τις συν­θή­κες, φυ­σιο­λο­γι­κά, εντεί­νε­ται η συ­ζή­τη­ση για την εναλ­λα­κτι­κή λύση από τη σκο­πιά των ερ­γα­ζο­μέ­νων, των λαϊ­κών δυ­νά­με­ων, της ρι­ζο­σπα­στι­κής Αρι­στε­ράς.

Ανακοίνωση Της ΟΚΔΕ Για Την Αποφυλάκιση Ρουπακιά

ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΖΕΤΑΙ Ο ΧΡΥΣΑΥΓΙΤΗΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ ΡΟΥΠΑΚΙΑΣ

Με βούλευμα του συμβουλίου Εφετών αποφυλακίζεται με περιοριστικούς όρους ο δολοφόνος του αντιφασίστα μουσικού Παύλου Φύσσα, ο χρυσαυγίτης Γιώργος Ρουπακιάς. Η αποφυλάκιση του Ρουπακιά, σύμφωνα με το δικαστήριο, γίνεται λόγω παρέλευσης του ανώτατου επιτρεπτού ορίου προσωρινής κράτησης (18 μήνες για τη δολοφονία του Π. Φύσσα και 12 μήνες για ένταξη σε εγκληματική οργάνωση). Το ανώτατο όριο προφυλάκισης και για τα δύο αδικήματα, που είναι οι 30 μήνες, συμπληρώνεται μέσα στον Μάρτιο (στις 18/3).

Ο δολοφόνος του Π. Φύσσα δεν θα είναι στη φυλακή από τα μέσα Μαρτίου και θα μεταβαίνει στο δικαστήριο από το σπίτι του. Μετά την αποφυλάκιση και του Ρουπακιά κανένας από τους Χρυσαυγίτες δεν κρατείται πλέον στη φυλακή για τη δολοφονία του Π. Φύσσα και δεκάδες άλλες επιθέσεις. Πλέον όλα τα πρωτοπαλίκαρα και στελέχη της ναζιστικής οργάνωσης της Χρυσής Αυγής θα είναι ελεύθερα να συνεχίσουν το φασιστικό τους έργο.

Αφιέρωμα Στον Κομμουνιστή Λάκη Σάντα

Σαν σήμερα 22 Φλεβάρη του 1922 γεννήθηκε στην Πάτρα, μια εμβληματική μορφή της Εθνικής μας Αντίστασης. Ο Λάκης Σάντας. Ο άνθρωπος που μαζί με τον Μανώλη Γλέζο κατέβασαν τη Γερμανική σημαία από την Ακρόπολη στις 31 Μάη του 1941.
Το μπλογκ μας κάνει ένα μικρό αφιέρωμα σ’ αυτόν τον ήρωα που η ανταμοιβή του από το μετεμφυλιακό κράτος ήταν φυλακές και εξορίες, όπως και οι υπόλοιποι αγωνιστές της Εθνικής μας αντίστασης.

Το κομμάτιασμα της χιτλερικής σημαίας κατατάραξε τους χιτλερικούς κατακτητές και τους συνεργάτες τους.
Στις 31 Μάη 1941 η γερμανική Κομαντατούρ εξέδωσε την παρακάτω ανακοίνωση:
«Κατά τη νύκτα της 30ης προς την 31η Μαΐου υπεξηρέθη η επί της Ακροπόλεως κυματίζουσα γερμανική πολεμική σημαία παρ' αγνώστων δραστών. Διενεργούνται αυστηραί ανακρίσεις. Οι ένοχοι και οι συνεργοί αυτών θα τιμωρηθώσι διά της ποινής του θανάτου».

Ένα Σχόλιο Για Την Πολιτική Διακήρυξη Της ΛΑΕ / Του Πάνου Δαμέλου

Του Πάνου Δαμέλου Θετικές διεργασίες και προβληματισμοί είναι σε εξέλιξη στη βάση της ΛΑΕ, όπως φαίνεται από το κείμενο 30 μελών από όλη την Ελλάδα, όπου ζητούν μεταξύ άλλων ξεκάθαρη θέση κατά της ΕΕ, δημοκρατική συγκρότηση και συμμαχίες προς τα αριστερά. Από την άλλη, χθες η ηγεσία της ΛΑΕ δημοσίευσε μία πολυσέλιδη διακήρυξη που σε γενικές γραμμές επαναλαμβάνει το πολιτικό πλαίσιο του Σεπτέμβρη και δείχνει σαφή τάση πρώτα να κατοχυρωθεί, σε επίπεδο κοινωνίας, τόσο η ηγεσία όσο και η πολιτική γραμμή, ώστε μετά να γίνει ένα συνέδριο ουσιαστικά επικύρωσης (και οι οργανωμένες δυνάμεις που φιλοδοξούν να αποτελέσουν την «αριστερή πλατφόρμα» -και όχι ηγεμονική τάση- εντός της ΛΑΕ, δυστυχώς φαίνεται να συναινούν και πρακτικά να συμβάλλουν σε αυτό).

Δεκάδες Συνελεύσεις Καθώς Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ Βαδίζει Προς Την 3η Συνδιάσκεψη

του Γιώργου Κρεασίδη

Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκεται η διαδικασία διαλόγου στις τοπικές και κλαδικές επιτροπές της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στην πορεία για την 3η συνδιάσκεψη του μετώπου στις 5-6 Μαρτίου. Η συζήτηση με βάση τις Θέσεις που παρουσίασε το ΠΣΟ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, γίνεται στις περισσότερες επιτροπές σε δυο ή και περισσότερες συνελεύσεις και ολοκληρώνεται τις επόμενες μέρες με την εκλογή των αντιπροσώπων. Το αρχικό κλίμα αμηχανίας του πρώτου γύρου συνελεύσεων δείχνει να έχει ξεπεραστεί, σε ένα κοινωνικό κλίμα που χαρακτηρίζεται από τις κινητοποιήσεις ενάντια στο ασφαλιστικό νομοσχέδιο, τις δυσκολίες της κυβέρνησης και της Τρόικας να επιβάλλουν “αναίμακτα” τα μέτρα του τρίτου μνημονίου, αλλά και την αντιδραστική αντιμετώπιση του προσφυγικού. Η συμμετοχή στους κοινωνικούς αγώνες και η ένταση των πολιτικών ερωτημάτων, τροφοδοτούν την αυξημένη συμμετοχή των μελών, την εγγραφή νέων και μια αναβαθμισμένη πολιτική συζήτηση.

«Ιστορικά Συμβιβασμένη» Λύση Εκτός Ευρώ Αλλά Εντός ΕΕ

Μια πολιτική κριτική που δεν ακούστηκε

του Χρήστου Γεωργίου
Καθηγητή Πανεπιστημίου

Ο Δ. Στρατούλης και ο Π. Σωτήρης ήταν κι οι δυο τους ομιλητές σε εκδήλωση της ΛΑΕ Πάτρας στις 8-2-2015, μια από τις ελεγχόμενες εκδηλώσεις «πολιτικής ενημέρωσης» που διοργανώνει η εν δυνάμει και καθεστωτική αριστερά, ώστε να λογοκρίνει χρoνικά και σε περιεχόμενο (με προεδρία κομματοφρουρών, εν προκειμένω του κ. Παναγιώτη Χριστοδούλου) τις παρεμβάσεις των «από κάτω» που αποκαλύπτουν την πολιτική ανειλικρίνεια των προσκεκλημένων κομματικών στελεχών. Επιπλέον, με τέτοιες εκδηλώσεις ανακυκλώνεται και η κομματική γραφειοκρατία από εκκολαπτόμενους κλώνους, μέσω των πολιτικά αβλαβών συνθηματικών τοποθετήσεων τους. Στη γνήσια αριστερά ταιριάζουν μόνο εκδηλώσεις που θα δίνουν χρονική προτεραιότητα στον ανελέητο έλεγχο και κριτική των «από κάτω» σε αυτόκλητους πολιτικούς εκπροσώπους τους.
Το ερώτημα που αποτράπηκε να διατυπωθεί στους κ.κ. Δημήτρη Στρατούλη και Παναγιώτη Σωτήρη (της ΑΡΑΝ, πρώην συνιστώσας της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και νυν της ΛΑΕ) είναι το πώς αποδεικνύουν στο λαό (και όχι στα κομματικά ακροατήριά τους) ότι το Συριζαίικο κομματικό και κυβερνητικό παρελθόν των πρωτοκλασάτων στελεχών της ΛΑΕ μπορεί να τους καταστήσει αξιόπιστους εκφραστές και εκτελεστές μιας εναλλακτικής πολιτικής πρότασης.

Μας Αξίζουν Πιό Πολλά Από Το Σκοτάδι Που Ζούμε

Είναι κοινή παραδοχή πως το επερχόμενο νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό αφορά πρώτα από όλα τη νέα γενιά. Συνεχίζοντας τα όσα επέβαλαν τα προηγούμενα μνημονιακά μέτρα έρχεται να ολοκληρώσει το καθεστώς εργασιακού μεσαίωνα για τους εργαζομένους και την νεολαία. Πλέον η μαύρη και ανασφάλιστη εργασία, η απασχόληση χωρίς δικαιώματα, η στροφή στην ιδιωτική ασφάλιση και η “λύση” της μετανάστευσης έρχονται να εδραιωθούν ως η μόνη δήθεν εναλλακτική για την ζωή ενός νέου ανθρώπου.

Η νεολαία μπορεί και πρέπει να πρωταγωνιστήσει σε αυτή την μάχη. Έχει άλλωστε σημαντικές αγωνιστικές παρακαταθήκες. Το νεολαιίστικο ταξικό ΟΧΙ όπως εκφράστηκε και στο δημοψήφισμα, δεν θα παραμείνει εσαεί στο περιθώριο των πολιτικών εξελίξεων. Θα πάρει την θέση του στο πλάι του εργατικού κινήματος και των υπόλοιπων πληττόμενων στρωμάτων για την συγκρότηση ενός απειλητικού αγωνιστικού μετώπου ρήξης και ανατροπής, που θα βάλει ένα τέρμα στην αντιλαϊκή επίθεση και θα δρομολογήσει έναν άλλο δρόμο για τον λαό και την νεολαία.

Ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΒΗΧΟΣ ΗΤΑΝ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΕΜΑΣ

Το απόγευμα της Τρίτης 3 Δεκέμβρη 2013 ο σύντροφος Παναγιώτης Βήχος άφησε την τελευταία του πνοή στο νοσοκομείο, στα 69 του χρόνια.

Δηλώνοντας και ζώντας σαν «αθεράπευτος κομμουνιστής» μέχρι τέλους, στην ταραχώδη αλλά γεμάτη ευαισθησία ζωή του απέκτησε συντρόφους, φίλους, αλλά και εχθρούς, όπως κάθε ένας που πάει κόντρα στο σύστημα.

Ο Παναγιώτης υπήρξε ένα σπάνιο αμάλγαμα καλλιτεχνικής και μαρξιστικής παιδείας σε διαρκή αναζήτηση και στους δυό τομείς. Όπως ο ίδιος δηλώνει στην βιογραφία του στο Politikokafenio.gr «άρχισε μαθήματα μουσικής σε ηλικία επτά χρονών παίζοντας Πιάνο και αργότερα Σαξόφωνο, κλαρίνο, φλάουτο και Ακορντεόν. Τελείωσε Θεωρία, Αρμονία, Αντίστιξη, Ενορχήστρωση και 38 ολόκληρα χρόνια εργάζεται επαγγελματικά στα νυκτερινά κέντρα διασκέδασης σαν Μαέστρος και Πιανίστας (πλήκτρα).

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ : Η Κρίση Βαθαίνει, Οι Συμβιβασμοί Είναι Κατήφορος

Κάθε μέρα, για να μην πούμε κάθε ώρα που περνάει, επιβεβαιώνει την εικόνα μιας νέας επιδείνωσης της κρίσης του καπιταλισμού παγκόσμια.
 

Οι ανησυχίες ότι η μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου, η αμερικάνικη, μπαίνει σε ύφεση επιβεβαιώνονται τόσο γρήγορα ώστε η πανίσχυρη κεντρική τράπεζα των ΗΠΑ που πρόσφατα είχε ξεκινήσει έναν κύκλο αύξησης των επιτοκίων, αναγκάζεται να κάνει κωλοτούμπα και μιλάει ακόμη και για αρνητικά επιτόκια.
 

Το τραπεζικό σύστημα, που είχε ποντάρει στην ανοδική προοπτική, βρίσκεται αντιμέτωπο με νέες επισφάλειες τόσο τρομακτικές ώστε η μεγαλύτερη γερμανική τράπεζα, η Ντόιτσε Μπανκ, κινδυνεύει να έχει την τύχη της Λήμαν Μπράδερς – της τράπεζας που με τη χρεοκοπία της το 2008 άπλωσε την κρίση παντού. Στην Ιαπωνία, η στρατηγική του φτηνού Γιεν τινάζεται στον αέρα και, σε συνδυασμό με τα προβλήματα της Κίνας, αποσταθεροποιεί οικονομικά όλα τα Ασιατικά «θαύματα».

Τέρμα Στο Θέατρο Του Παραλόγου / του Γ. Ρούση

Γιώργος Ρούσης

Το τελευταίο διάστημα απ’ αφορμή το ασφαλιστικό, είμαστε μάρτυρες ενός επαναληπτικού δίχως νόημα διαλόγου που χαρακτηρίζει το θέατρο του παράλογου.

Πρόκειται για το διάλογο τον οποίο προκαλεί η κυβέρνηση πάνω σ’ ένα σχέδιό της για την επίλυση του ασφαλιστικού. Στο βαθμό όμως που εκείνος που τελικά θα αποφασίσει δεν είναι ο λαός μας αλλά οι δανειστές, δυνάστες μας με τη σύμπραξη μιας υποτελούς σε αυτούς κυβέρνησης, διερωτάται κανείς τι νόημα έχει αυτός ο διάλογος πέρα από το να ντύσει με ένα δημοκρατικό μανδύα μια κατεξοχήν αντιδημοκρατική διαδικασία.

Και αυτό δεν αφορά μόνον στο συνταξιοδοτικό ή έστω μόνον σε όσα ζητήματα άπτονται των οικονομικών, όπως πχ το κλείσιμο των τραπεζών ή τον έλεγχο κεφαλαίων, αλλά και ζητήματα όπως εκείνο της παιδείας, οπότε το προτεινόμενο από την κυβέρνηση σχέδιο αποσύρθηκε άρον άρον και παραπέμφθηκε στις ελληνικές καλένδες επειδή διαφωνούσαν με αυτό οι δυνάστες .

ΑΝΤΑΡΣΥΑ : Έξω Tο ΝΑΤΟ Aπό Tο Αιγαίο !

ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ συμφώνησε μέσα σε δύο λεπτά με τη στρατιωτική, ένοπλη λύση στο προσφυγικό πρόβλημα. Συμφώνησε να δολοφονήσει τους πρόσφυγες βάζοντας ανάμεσα στη σωτηρία τους και το θάνατο, τα όπλα του ΝΑΤΟ, ενδίδοντας σε ακόμα έναν εκβιασμό των «φωτισμένων εταίρων» της ΕΕ, αυτή τη φορά για την έξοδο από τη συνθήκη Σένγκεν.

Ο στρατολάγνος, ακροδεξιός κυβερνητικός εταίρος της «αριστεράς» Καμμένος, ως άλλος Σημίτης ευχαρίστησε το ΝΑΤΟ και είχε το θράσος να αφιερώσει τη συμφωνία για την επιχειρησιακή ανάμειξη του στόλου, στη μνήμη των αδικοχαμένων του πολεμικού ελικοπτέρου που κατέπεσε κατά τη διάρκεια στρατιωτικής άσκησης.

Ψέματα Και Αλήθειες! / της Κατερίνας Μενεγάτου

Στον καπιταλισμό που κυριαρχεί χρόνια ως οικονομικό σύστημα, οι πλούσιοι έχουν τη δυνατότητα να έχουν το πάνω χέρι.

Εκμεταλλεύονται τους εργαζόμενους με την απόσπαση της υπεραξίας τους, είτε με επιμήκυνση της εργάσιμης ημέρας και εντατικοποίηση της δουλειάς τους, είτε με σταθερό ωράριο, αλλά με εισαγωγή της τεχνολογίας στην παραγωγή.

Οπότε υπάρχει αύξηση της παραγωγικότητας του εργαζόμενου, κατά συνέπεια, αύξηση και της υπεραξίας που παράγει.

Οι οικονομικές κρίσεις στον καπιταλισμό λόγω των αντιθέσεων που αποτελούν φύση του, αυξάνουν την εκμετάλλευση των εργαζομένων από το κεφάλαιο (το ζούμε σχεδόν επτά χρόνια) και διογκώνουν τις ανισότητες μεταξύ πλουσίων και φτωχών.